Door Wietse Ratsma.

"De Verenigde Staten zullen dit kansrijk moment gebruiken om de voordelen van vrijheid te verspreiden over de hele wereld. Wij zullen actief werken om de hoop van de democratie, ontwikkeling, vrije markten en vrije handel naar iedere hoek van de wereld te brengen." (De Nationale Veiligheidsstrategie van de Verenigde Staten van Amerika)[1]

In september 2002, een jaar na de aanslag op New York en het Pentagon, publiceerden de Verenigde Staten hun "Nationale Veiligheidsstrategie" (NVS), een document van 35 pagina's dat de rol vastlegt die de VS willen gaan spelen in wat zij de "nieuwe wereld na 11 september" noemen. Dit document wordt gepresenteerd in naam van het verzekeren van de veiligheid van de Amerikaanse bevolking, maar in werkelijkheid is het een blauwdruk voor Amerika's hegemonie over de hele wereld. Een feit is dat het document vol staat met zinnen die proberen mensen te overtuigen van de liefdadige doeleinden van het NVS, maar de werkelijkheid is dat het een agressieve en imperialistische buitenlandse politiek nastreeft die gebaseerd is op het "Project voor de Nieuwe Amerikaanse Eeuw (PNAC): De Herbouwing van Amerika's Defensie".

Deze NVS-strategie bestaat uit het samenbrengen van alles waarvoor (corporatief) Amerika staat. Het begint met zichzelf te feliciteren met de grote overwinning van Vrijheid op Totalitarisme (zo beschrijft het de val van de Sovjet Unie). Dan volgt de verklaring dat vrijheid, democratie en vrijheid van onderneming nu het enige houdbare model voor nationaal succes is en dat deze waarden juist en waar zijn voor iedere mens in iedere maatschappij.

Met deze woorden en de bijbehorende details heeft het Bush-regime de hele wereld notitie gegeven van de huidige regering in Washington dat besloten heeft dat het Amerikaanse model van democratie, vrijheid, private onderneming en vrije handel, zoals dat opgelegd wordt door de Wereldhandelsorganisatie (WTO), de Wereldbank (WB) en het Internationaal Monetaire Fonds (IMF), het model zal moeten zijn voor de hele wereld. Zij die deze Amerikaanse eis niet volgen, zullen als vijand van Amerika worden beschouwd en daarvan de gevolgen ondervinden.

Er is niet veel verbeelding voor nodig om in te zien dat dit dictatoriale en ongelofelijk ambitieuze programma weinig kans van slagen heeft. De wereld is veel te heterogeen om zich zomaar over te geven aan een beleid van "één model voor iedereen". Verschillen in economische ontwikkeling, sociale en culturele gewoonten en historische processen zullen zeker een geforceerde invoering van buitenlandse (lees: VS/kapitalistische/imperialistische) systemen in het moederland bestrijden. Dit is al heel duidelijk te zien in Afghanistan en Irak, de eerste twee doelen van Bush. Met militaire macht kan je wel regeringen verdrijven, maar daarmee kan je het hart en de ziel van een volk niet winnen. Daarom blijven ze de nieuwe heersers ondermijnen en hun wil frustreren. Momenteel mogen we wel dankbaar zijn dat de voortgaande strijd in Afghanistan en Irak het Amerikaanse leger vastzet en daarbij voorkomt dat ze verdere avonturen ondernemen in andere landen die door Bush als schurkenstaten zijn aangewezen.

Dit mag dan voor veel mensen duidelijk zijn, maar dat is het zeker niet binnen de VS-administratie. Integendeel, net voor het einde van het jaar kreeg president Bush een manifest[2] van Washington's haviken waarin zij regime verandering in Syrië en Iran eisten, evenals een soort Cubaanse militaire blokkade van Noord-Korea (DPRK) gesteund door planning van een preventieve aanval op hun nucleaire ondernemingen. Dit manifest, gepresenteerd als een "handleiding voor overwinning" in de oorlog tegen het terrorisme, wil ook dat Saudi-Arabië en Frankrijk niet behandeld worden als bondgenoten maar als rivalen en mogelijk als vijanden. Dit manifest komt ook voor in een nieuw boek van Richard Perle, een Pentagon-adviseur en "intellectuele goeroe" van de rechtse neo-conservatieve beweging, en David Frum, voormalig schrijver van toespraken voor Bush die gecrediteerd is met het begrip "As van het Kwaad". Zij geven een waarschuwing over wat zij zien als de falende "wil om te winnen" in Washington.

Al dit oorlogskabaal is nodig "voor de veiligheid van de Amerikanen en de Amerikaanse belangen in het buitenland", die allemaal bedreigt worden door deze "terroristen" die vrijheid haten. Wat echter duidelijk is, is dat zonder deze zogenaamde terroristen de Amerikaanse imperialistische acties, die al jarenlang door de neo-cons gepland zijn, niet uitgevoerd konden worden. Immers, ze hadden een bedreiging nodig die beangstigend en groot genoeg was om zowel de steun van het Amerikaanse volk als internationale hulp achter zich te krijgen, maar die ook tegenactie op het breedst mogelijke internationale front rechtvaardigde. Die bedreiging kwam in de vorm van de kaping van vier commerciële vliegtuigen op 11 september 2001 en de aanval op New York's Wereldhandelscentrum en het Pentagon, een aanval die aan zo'n 2900 mensen het leven kostte. De voortdurende geheimhouding door Bush & Co. van de feiten rondom deze aanval, die door hen beschreven wordt als het falen van de Geheime Inlichtingendienst, heeft alleen maar bijgedragen aan de verdenking dat het Bush-regime zelf verantwoordelijk is voor het niet voorkomen van deze aanval. Wat het terrorisme zo bruikbaar maakt voor de imperialisten is dat het heel gemakkelijk is om, welke anti-imperialistische groep dan ook, te beschrijven als terroristen. En sinds de VS hebben verklaard dat het zijn economische belangen waar ook ter wereld zal beschermen en verdedigen, opent dat de deur voor onbeperkte globale interventie op elk moment en op iedere plaats. Terroristen, of diegenen die zij als terroristen verklaren, zijn de beste vrienden van de VS neo-cons. Zij zijn de nieuwe wereldwijde vijanden die de deur opengezet hebben voor Amerika's hegemonie en de instelling van de Nieuwe Wereldorde. Is het, in dit licht beschouwd, dan nog verbazingwekkend dat Osama bin Laden nog niet gevangen is?[3]

De invloed van de NVS-strategie is niet beperkt tot alleen buitenlandse interventie. Het Amerikaanse volk wordt herhaaldelijk op het "hoge waarschuwingsniveau" gezet. Ook hebben ze te kampen met de 'Homeland Security Act', een maatregel die de vrijheid waarvoor ze zeggen te vechten in grote mate beperkt. Een journalist voor het Online Journal[4] beschrijft Washington DC als een stad met "duidelijke tekenen van dictatorschap en fascisme", inclusief betonnen barricades en bijna 3 meter hoge muren rond monumenten. Het Washingtonmonument bijvoorbeeld is omringd door een 3 meter hoge muur die doet herinneren aan de Berlijnse muur en de muur die nu gebouwd wordt in Israël om de Westbank af te scheiden. Eenzelfde soort muur omringt het VS Capitol-gebouw -- het zogenaamde "volkshuis", en nog een andere is gebouwd aan een kant van het Hooggerechtshof. De trappen van het gerechtshof zijn nu veelal ontoegankelijk voor "wij, het volk". Bij het Capitol-gebouw zijn ze een ondergronds veiligheidscontrolecentrum aan het bouwen dat binnenkort Girl Scouts (padvindsters) zal doorlichten als verdachte terroristen. Als je een nieuwsreportage of een documentaire wil doen en je zet je apparatuur nabij de National Mall of bij een van de monumenten, dan wordt je geconfronteerd door hatelijke parkpolitie, die je orders geven niets te filmen zonder toestemming van de parkpolitie. Intrekbare barricades zijn nu ook zichtbaar bij de kantoren van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden. De straten rond het Capitol, met zijn barricades en bewakersgarde lijken op Checkpoint Charlie in Oost-Berlijn of op de lokatie van de wapenstilstand in Panmunjon op de 38e parallel van Korea. En rondom het Witte Huis zijn de grote groepen toeristen vervangen door hekken, betonnen barricades en dreigingwekkend uitziende zwarte wagens van de Geheime Dienst, politieauto's en tot de tanden bewapende veiligheidsdienstmannen in het zwart.

Welnu, dit is het nieuwe Amerika op dit "kansrijke moment". Allemaal met God's zegen. Wilt U nog wat van die "vrijheidsfrietjes"?

NOTEN:
[1] NVS
[2] Manifest
[3] Van het MSNBC Nieuws, 5 januari 2004: De Amerikaanse militairen hebben in de laatste twee jaren waarschijnlijk de kansen gemist om twee van de meest gezochte terroristen -- Mohammed Omar, de Taliban leider, en Ayman Zawahin, assistent van Osama bin Laden -- gevangen te nemen. Dit vanwege restricties die door defensieminister Donald Rumsfeld zijn geplaatst op de groene barettroepen. Rumsfeld geeft voorkeur aan de speciale service commando's, de Delta Force en SEAL Team Six. Maar terwijl de groene baretten binnen een paar minuten terplaatse van de waarnemingen hadden kunnen zijn werd hen niet toegelaten actie te nemen. De speciale operatieteams werden gestuurd maar waren veel te ver weg om de vluchtelingen op te pakken.
[4] Artikel Online Journal