Vanmorgen, 27-02-'03, werden in het NOS-journaal de beelden getoond van een Amerikaanse president die bezig was met een speech voor een groot aantal deftige dames en heren. Voor de upper ten zogezegd.

De woorden van Bush logen er niet om:
"Met of zonder de VN zullen de VS en haar vrienden een eind maken aan het bewind van Saddam Hoessein. De opzet zal zijn, het installeren van een nieuw bewind in Irak, wat democratisch zal zijn en tegelijkertijd tegemoet komt aan de belangen van o.a. de Verenigde Staten. Daarvoor zullen de Amerikaanse troepen zo lang als nodig is in Irak blijven. En geen dag langer. Wij zullen ook voorkomen dat oppositionele krachten de oliebronnen opblazen."

Ziezo nu nog even deze arrogantie analyseren:

Alsof de voor hen noodzakelijke oorlog al voorbij is, zo spreekt Bush over wat er te gebeuren staat na de oorlog. En het is heel simpel. Na de verjaging van Saddam Hoessein, installeert Bush een "democratische regering" na eerst geruime tijd het land bestuurt te hebben met zijn eigen militairen. De Iraakse bevolking dient één en ander zonder slag of stoot te accepteren. Geen gezeur over nationale zelfstandigheid (soevereiniteit). Geen gezeur over wie nu eigenlijk dient te bepalen hoe de democratie er in Irak gaat uitzien. Alles wordt bepaald door de Amerikanen.

Irak wordt na een oorlog in beslag genomen door het Imperialisme in zijn naaktste vorm.

Tussen Amerika en de landen die inmiddels voor miljarden in Irak hebben geïnvesteerd via afgesloten contracten, zoals Rusland, Frankrijk en Duitsland, zullen onvermijdelijk grote spanningen gaan ontstaan. Met alle gevaren van dien. Duidelijk moet vooral zijn, dat hier sprake is van een veroveringsoorlog zonder scrupules. Een meer duidelijke openbaring van het fascisme in de USA, is nauwelijks voorstelbaar.

Inmiddels groeit de vredesbeweging in heel de wereld bijna per uur. De volkeren voelen en zien de gevaren en tegelijkertijd hun kans om door een eensgezind optreden het fascisme te verslaan en nieuwe wegen in te slaan.

Het is verheugend om te zien dat in tal van (Europese) landen ook de vakbeweging van zich laat horen. Behalve helaas in Nederland waar vooral de FNV-top zich verschuilt achter nietszeggende afspraken met Internationale vakbondsorganisaties. Zelf doet de FNV dus niks.Daarmee plaatsen de Waal c.s. zich op een zeer hellend vlak, wat onvermijdelijk een afglijden betekent in de richting van steun aan het fascisme.

Nu de toestand duidelijk zichtbaar voor iedereen levensgevaarlijk is geworden, dient de FNV-leiding zich één en ander te realiseren en ernaar te gaan handelen. Doet zij dit niet dan is de vraag naar een andere en meer consequente bondsleiding aan de orde.

In naam van de vrede dient ook deze discussie gevoerd te gaan worden.

Arie van Kooten.
Spijkenisse, 27-02-'03.