'Eenieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting'. Zo staat het in de Rechten van de Mens. De werkelijkheid is anders. Zelfs in Nederland.

Zaterdag 28 september jl. bezocht ik de solidariteitsbijeenkomst voor de Palestijnen in het Oosterpark te Amsterdam.

Een kennis van mij had een bord gefabriceerd waarop aan de ene kant SHARON OORLOGSMISDADIGER en aan de andere zijde ISRAËL NAZI'S 2002 stond beide voorzien van een toepasselijke foto uit de krant.

Het bord bleek zeer in trek bij de pers, want diverse fotografen en videocamera's kwamen opnames maken.

Twee dames leken ook extra veel interesse te hebben in het bord. Later werd duidelijk waarom. Zij bleken de spionnen te zijn van Job Cohen, de burgemeester van Amsterdam. Eén van de leden van de ordedienst vroeg ons om het bord dat met de tekst ISRAËL NAZI'S 2002 naar voren op een stoel stond om te draaien. Oké akkoord, dat deden wij. Daar was hij weer, de politie vond dit niet genoeg, de tekst moest onzichtbaar worden, waarna hij een ondoorzichtige plastic zak voor de tekst stopte. Nog niet goed.. Het woord NAZI moest worden wit gemaakt en daarvoor nam hij het bord mee naar de politiebus. De maakster van het bord liep achter hem: "waarom moet dit ??..we leven toch in een vrij land? .. De politie bleek (in opdracht van Cohen) over die vrijheid duidelijk anders te denken. Toen bleek dat de waarheid erg hardnekkig was en het niet mogelijk was om met witte verf het woord NAZI'S te verwijderen, was er geen andere keuze dan deze hoek van het papier af te scheuren, anders was de politie genoodzaakt de actievoerster mee te nemen naar de cel.

Uiteindelijk kwam ze dus terug met een hoek uit het bord. Maar wij waren niet voor een kleintje vervaard. Inmiddels hadden we van een activiste uit België een kaart gekregen waarop Bush stond afgebeeld met een leuk Hitler snorretje en de tekst Bush-Hitler: geen verschil. Laat deze kaart nou precies passen op de plek waar het woord NAZI"s was verwijderd. Met diverse hulpmiddelen hadden we uiteindelijk de kaart keurig bevestigd op het bord. Maar helaas, de spionnen deden nog steeds hun werk en binnen no-time stond oom agent weer voor onze neus. Ook dit was niet acceptabel. Nadat we de woorden Bush-Hitler en de kop van Bush met de snor hadden afgescheurd, was het eindelijk naar wens. De mensen die om ons heen stonden, zeiden dat we de rest wel aan de fantasie van de bezoekers over konden laten.

Uiteindelijk begon de langverwachte speech van mevr.Duisenberg, die in zeer duidelijke bewoordingen aangaf, waar het eigenlijk allemaal om ging en dat ook Israël zich diende te houden aan resoluties van de VN. Tijdens haar toespraak liep een of andere idioot langs die keihard schreeuwde dat er wat gedaan moest worden aan de zelfmoordenaars. Tientallen agenten en ME'ers (die hadden de hele middag toch al zeer weinig te doen omdat het geheel zeer rustig verliep) begeleidden hem, maar in plaats van hem te sturen in de richting van de politiebus, lieten ze hem wel het hele traject langs de plaats van de toespraak afleggen zonder hem de mond te snoeren. Deze tekst kwam de politie en de spionnen waarschijnlijk beter gelegen.

Ik begrijp dat de waarheid soms hard kan zijn, maar heeft de regering niet altijd de mond vol over vrijheid van meningsuiting? Uit het voorval in het Oosterpark is weer duidelijk gebleken wat VRIJHEID en VRIJHEID van MENINGSUITING in Nederland betekent. Desondanks denk ik dat we moeten doorgaan met de waarheid aan het licht te brengen en niet terug deinzen voor mensen die koste wat het kost Israël blijven steunen in zijn agressieve bezettingspolitiek.

Hetty van der Hall.