Door Wietse Ratsma.
(31-01-'04)

Het is soms wel eens leuk om op het een of ander te speculeren. We doen het allemaal natuurlijk wel zo nu en dan. Misschien speculeert U op het weer van morgen, in de hoop dat het niet regent of sneeuwt, of misschien koopt U een lotje uit een lotterij en speculeert U erop dat uw nummers zullen winnen. Misschien speculeert U op de komende voetbalwedstrijd van uw club, in de hoop dat ze zullen winnen. Dit is natuurlijk allemaal nogal onschuldig spul.

Niet zo onschuldig zijn de geld- en beursspeculanten die met een druk op een computertoets heel veel geld kunnen winnen of verliezen, en dan doorgaans nog andermans geld. Erger nog, aandeelhouders die met voorkennis aandelen kopen of verkopen speculeren erop dat ze niet op deze illegale actie betrapt worden en met een bundel geld wegkomen.

Maar ik zou wel eens willen speculeren op iets heel anders. Het is namelijk zo dat sinds George W. Bush onlangs zijn 'State of the Union' toespraak gaf ik mij heb afgevraagd waarom hij plotseling zo geinteresseerd is om naar de planeet Mars te reizen. Uiteindelijk zwemt hij toch niet bepaald in het geld, al lijkt dat soms wel zo. Hij heeft al het grootste begrotingstekort binnengehaald in de geschiedenis van de Verenigde Staten, wil nog meer belastingverlagingen voor de rijken en hij wil nog steeds meer uitgeven voor de zogenaamde 'defensie'. Je zou toch denken dat er, met al de zorgen die er heersen onder de Amerikaanse bevolking, geen geld meer over is voor zo'n buitensporig en extreem idee als ruimtevaart naar Mars.

En toen drong het plotseling tot mij door. Het is wel bekend dat George W. een directe verbinding heeft met God, tenminste dat zegt hij zelf. Want het was toch op het advies van God dat hij president werd, dat hij de Taliban in Afghanistan aanviel en later ook Saddam Hoessein uit Irak verjaagde en hij al die heerlijke olie voor zichzelf opeiste. Het gaf niet dat je daarvoor ten oorlog moest gaan.

Maar er past iets niet in dit scenario. De God die de meeste religieuze mensen kennen is een God van liefde, een God die verdraagzaamheid en onzelfzuchtigheid predikt en die wil dat we voor elkaar zorgen. En dat kan gewoonweg niet dezelfde God zijn waar George W. mee spreekt.

Maar wie is die God dan waar hij mee spreekt en die hem instructies geeft? Ik speculeer dat de God van George Bush op Mars woont. Immers, in de Romeinse tijd was Mars de God van de Oorlog. En nu wil George een privé gesprek met Marsicon, de God van de neo-cons, om hem op zijn rug te kloppen en te bedanken voor het goeie advies over Afghanistan en Irak om daarna met hem te vergaderen en in te lichten waar hij zijn legers verder naar toe zal sturen. Want George is niet de soort van man die tweede stem zingt voor iemand, zelfs niet voor de God Marsicon. Hij gaat een militaire basis op Mars bouwen waarmee hij Marsicon zijn macht zal ontnemen. En na deze succesvolle operatie zal hij zichzelf tot God van de Oorlog verklaren. Nou, dat noem ik lef hebben.