"Jonge werknemers in tegenaanval"

door Luk Brusselaers

In de PZC van 7 januari 06: "Jonge werknemers in tegenaanval". Tegen wat? Het Alternatief voor Vakbond, AVV, eist de afschaffing van veronderstelde privileges van goedverdienende kostwinners, gezinnen en welgestelde ouderen. Wie zijn die goed verdienende en welgestelde gezinnen, wie wil de AVV eigenlijk echt pakken, waar leggen zij de grens van dat goed en welgesteld.

Ongetwijfeld uitspraken om populair over te kunnen komen, de verpakking dekt voorzeker een andere inhoud. Waar de vakbonden oorspronkelijk de belangen verdedigden van de werknemers hebben wij er nu eentje die de werknemersbelangen, van jong en oud, aanvalt. Ongetwijfeld heeft die zogenaamde jongerenvakbond zeer verdachte wortels.

Afbreken van de door de ouderen bevochte verworvenheden, nu van de ouderen, betekent ook afbraak voor de aanstaande ouderen, dus voor de jongeren. Als jongeren en ouderen met elkaar -op de arbeidsmarkt- in concurrentie komen dan betekent dit een neerwaartse druk op de lonen, van iedereen. Meer ouderen op de arbeidsmarkt door verplicht langer werken, betekent ook minder werkgelegenheid voor de jongeren.

De solidariteit die Vos [voorzitter van het AVV, red.] predikt betekent verdeling van de armoede aan de basis, terwijl de rijkdom aan de top rustig, nog meer, kan blijven profiteren.

Het AVV begrijpt dat er eerst geld moet verdiend worden, maar het AVV begrijpt niet dat dit geld alleen maar kan verdiend worden door het werk van de mensen en dat diezelfde mensen dan ook ten minste recht hebben op een degelijk loon. Het AVV stelt eerst de winst en wie weet later nog iets voor de mensen.

Het AVV is bezig, onder een valse dekmantel, de toekomst van de jongeren te ondermijnen, maar waarschijnlijk ligt als dank dan wel het bedje gespreid voor Vos en konsoorten.

Een echte vakbond kiest eerst voor de mensen en dan pas voor de winsten. Uitgangspunten zoals die van het AVV zijn nog bekend van voor en tijdens WO II.