Zo langzamerhand begin ik mij af te vragen, wie het in ons land voor het zeggen heeft.
De meerderheid van de bevolking is tegen de verlenging van de missie.
De voorstanders van verlenging hebben kosten nog moeite gespaard (op ONZE KOSTEN) om hen naar Nederland te halen.
Tegenstanders komen nauwelijks aan het woord.
En dan weigert "meneer" de Hoop Scheffer om voor de commissie te verschijnen en gaan een aantal parlementsleden naar hem toe. Hoe diep kan je zinken als volksvertegenwoordiger?
Of is die bereidheid - om naar Brussel te gaan - te verklaren uit het feit, dat na een zittingsperiode een baan als commissaris bij een groot bedrijf veilig gesteld moet worden! Daarin tonen ze dat ze ook vooruit kunnen denken, maar als het om de belangen van de laten ze zich met een kluitje het riet in sturen, want je kon toch op je vingers natellen, dat de beloofde terugtrekking in 2008 al heel gauw in de NAVO-prullenmand zou verdwijnen. En er is ook in het verleden getoond, dat bepaalde Nederlandse regeringen niet te vertrouwen zijn, als het om het houden van beloften gaat. Immers, tijdens de koloniale oorlogen in Indonesië werd aan de militairen beloofd, dat ze niet langer dan twee jaar zouden worden uitgezonden. Voor de meerderheid is dat op drie jaar uitgekomen.
Ik dacht overigens, dat het niet verschijnen voor een parlementscommissie opgevat moet worden als belediging van de volksvertegenwoordiging. Dat is toch strafbaar?
En dan is niet eens "Brussel" in het geding, het is de militaire verdragsorganisatie die lak heeft aan een gekozen orgaan.
Ons staatshoofd heeft de eed op de grondwet afgelegd, zou men haar én de regering daaraan eens moeten herinneren.
Terzijde: onze BN-ers doen hun uiterste best om gelden voor noodlijdende kinderen in Afrika bijeen te brengen. Als de uitgaven voor de missie in Afghanistan daarvoor zou worden besteed, dan zag het er in de wereld veel beter uit!
Welke BN-er neemt het voortouw?

Jaap Duppen, Amsterdam 8 december 2007