Door Luk Brusselaers
(20-09-'05)

We worden ouder en dat ouder worden wordt ons door alle regeringsverantwoordelijken als een natuurramp aangepraat, er zijn geen jongeren om de pensioenrekening te betalen!

Sinds een tiental jaren loopt er een aanhoudende kampanje, een onophoudelijke hersenspoeling met als stelling dat onze pensioenrekening oploopt, het is een grijze bom die gevaarlijk tikt en dreigt af te gaan!
Minder werkenden en meer gepensioneerden, dus minder pensioen, of meer betalen en of langer werken (minder lang leven mag ook nog vanzelf). Langer werken zou een oplossing zijn, want dan worden er langer bijdragen betaald in plaats van opgenomen.
Maar waarom probeert men ons met alle geweld wijs te maken dat er een vergrijzingsprobleem is gekoppeld aan een betalingsprobleem met betrekking tot pensioenen?

1/ Echte tewerkstelling, geen langere tewerkstelling!
De betalingsproblemen kunnen perfect opgevangen worden, door echte tewerkstelling.
Echte tewerkstelling wil zeker niet zeggen, mensen langer laten werken, want langer werken betekent zeer zeker niet méér werkgelegenheid! Langer werken zonder groei van werkgelegenheid betekent zelfs minder kansen voor anderen! Minder werkgelegenheid voor anderen. Er moet in de eerste plaats werk bijkomen door het scheppen van meer werkgelegenheid, door het scheppen van echte werkgelegenheid, dus geen nep-jobs zoals bijvoorbeeld ID-banen.
Waarom zoveel werklozen en tegelijkertijd anderen langer doen werken???

2/ Minder jongeren: positief!
De vergrijzing heeft twee kanten: er komen méér ouderen, maar ook minder jongeren! Dat is tegelijkertijd toch ook positief nieuws! Immers minder jongeren betekent ook minder werklozen! Dat wil dan zeggen minder arbeidskracht op de arbeidsmarkt! Maar daar knelt het schoentje van de werkgevers! Werkgevers liggen niet wakker van werkloosheid maar wel van de kostprijs van de arbeidskrachten en die kostprijs wordt hoger bij een lager aanbod!
Het langer doen werken van ouderen is objectief gezien tegen het belang in van de jongeren en hun toekomst! Als er meer ouderen op de arbeidsmarkt blijven verhoogd dit het aanbod van arbeidskrachten op de arbeidsmarkt! Daardoor treden ouderen en jongeren met elkaar op de arbeidsmarkt in concurrentie en wordt de neerwaartse druk op de lonen in stand gehouden.

3/ Het werk is lichter en we kunnen dus langer werken?
Maar als de arbeidsvoorwaarden lichter en dragelijker worden, zal het dan niet gemakkelijker zijn om langer te werken? Om te beginnen hebben de mensen die nu reeds een lang verleden in het arbeidsproces hebben opgebouwd, daar weinig boodschap aan. En wat wordt verstaan onder verbetering van de arbeidsvoorwaarden? Een drastische verlaging van het arbeidsritme en de werkdruk? Een drastische vermindering van het aantal arbeidsuren, zoals naar 32-urige werkweek, met loonbehoud en aanwervingen? Klinkt goed, maar de werkelijkheid is anders!
Wel wil men de loopbaan meer ontspannen maken door werknemers toe te laten meer rustpauzes in te bouwen tijdens hun loopbaan, als zij die dan wel zelf betalen! We kennen de vormen van vervroegde uitdiensttreding middels het door de werknemers opgespaarde werk en opgespaard loon, de door de werknemers zelf dik te betalen levensloopregeling, allemaal een sigaar uit eigen doos.
Dan hebben we de invoering van meer flexibiliteit wat al zeker een stijgende werkdruk oplevert!

4/ Ouderen kosten geld, jongeren ook!
Wanneer er minder jongeren zijn, dan levert dat tegelijkertijd ook besparingen op. Ook jongeren moeten onderhouden worden: kinderopvang, kinderbijslag, onderwijs, gezondheidszorg, …. De overheidsuitgaven voor een kind zijn niet veel verschillend dan die voor een oudere!

5/ Stijgende productiviteit met minder arbeidskrachten.
En dan is er de stijgende productiviteit! Met veel minder mensen wordt de dag van vandaag veel meer geproduceerd en dus zijn er veel minder mensen nodig om nog meer winst te maken. Waar gaat die extra winst naartoe en in hoeverre is die opgebouwde extra winst niet geschikt om bij te springen in het pensioenverhaal? Of is de weg voor de winst een eenzijdige weg?
Ook nog een geluk dat er gezien het gegeven dat er nu veel minder arbeidskrachten nodig zijn om nochtans een veel hogere productie te halen, er tevens minder jongeren zijn, anders nog meer te betalen werklozen?

6/ Pensioenfondsen en kapitalisatie.
Levert de kapitalisatie bij pensioenfondsen meer pensioen en zekerheid op? Hoe meer geld er op de financiële markten komt hoe lager de rendementen! Pensioenfondsen kunnen dan misschien investeren in de meest winstgevende sektoren, maar naarmate hun beleggingskapaciteit groeit, zullen de winstgevende sectoren krimpen. Pensioenfondsen zijn een heel belangrijke bron van instabiliteit op de internationale financiële markten. Zij liggen mee aan de oorsprong van speculatieve zeepbellen.
En die pensioenfondsen verhogen de opgelegde bijdrage als hun investeringen te weinig opleveren, pensioenfondsen hebben geen humanitaire doelstellingen.

7/ Weg met de solidariteit tussen bevolkingsgroepen dankzij pensioenfondsen?
De kapitalisatie van de pensioenfondsen ondergraaft de solidariteitsbeweging tussen de mensen! Immers kapitalisatie wil het hoogste rendement. Voor een pensioengeldbeheerder is een onderneming van vandaag niets meer dan een winstobject. De belangen van de werknemers (behoud van werk en loon) en die van gepensioneerden (hoge winsten voor de pensioenfondsen) zijn tegenstrijdig!

8/ Het Lissabon-akkoord, het verenigde Europa van het kapitaal.
De Lissabon-agenda (anno 2000) met als doel dat Europa concurrentieel moet zijn met de VS in 2010, geeft daarbij aan dat het systeem van sociale zekerheid in Europa te duur is en dat dit systeem moet worden veramerikaniseerd! Echter van "Europa de meest competitieve economie van de wereld maken" is totaal in tegenspraak met een volledige tewerkstelling.
De Europese werkgevers klagen over een dreigende krapte op de arbeidsmarkt en over de veroudering van de bevolking. Hoewel krapte? Er zijn 15 miljoen werkzoekenden in Europa?! Krapte op de arbeidsmarkt doet de lonen stijgen –zoals hoger al aangegeven- en dat is dan weer al een bedreiging voor de Europese werkgevers in het kader van hun concurrentiële wereldpositie!

9/ Demografisch onderzoek.
En dan nog, ver vooruitzien met betrekking tot de demografie, is kijken in een glazenbol die ondoorzichtig is. De vooruitzichten van 1950 voor het jaar 2000 zijn zo voorbijgegaan aan de pil, de gastarbeiders en de evoluties naar kleine gezinnen en alleenstaanden. Een 50-jarige prognose uit 1900 hield geen rekening met twee wereldoorlogen. Bevolkingsstatistieken hebben een erg beperkte levensduur, er zijn teveel onbekende factoren die onvoorzien kunnen opduiken.

10/ Waarom de nadruk op de "grijze" ramp?
De reden van het aanhoudende geroep over de "grijze" ramp? In kunnen grijpen in de sociale verzekeringen en deze langzaam maar zeker de nek omdraaien in ruil voor privé-initiatief dat zal staan voor geld, winstbejag, ten koste van een sociale samenleving! Individualiteit en egoïsme tegenover een sociale maatschappij!