KABOEL, 15 oktober 2006 - De inwoners van de Afghaanse hoofdstad Kaboel verliezen hun vertrouwen in de toekomst. Een recente golf van aanslagen doet veel mensen twijfelen aan de regering en de internationale troepenmacht die haar bijstaat.

Hamid Karzai is nu twee jaar president van Afghanistan. Op 10 oktober, de dag na de tweede verjaardag van zijn ambtsaanvaarding, ontplofte er in Kaboel een bom in de buurt van een politiebus. Er vielen enkel lichtgewonden, maar de schokgolf van angst was tot ver van de plaats van de aanslag voelbaar. De aanslag werd opgeëist door de Taliban, de islamistische militanten die het tot eind 2001 voor het zeggen hadden in het grootste deel van Afghanistan. Een offensief onder leiding van de VS maakte een eind aan hun bewind.

De voorbije jaren had vooral het zuiden van Afghanistan af te rekenen met gewapende aanvallen en bomaanslagen. De Taliban hebben zich er gehergroepeerd en bij confrontaties met de internationale troepenmacht die de vrede in Afghanistan tracht te bewaren, zijn al honderden doden gevallen.

Intussen heeft het geweld ook de hoofdstad weer bereikt. De bewoners passen zich aan. "Rijd niet achter politieauto's of wagens van de Verenigde Naties aan, tot hiertoe vormen zij samen met militaire konvooien de belangrijkste doelwitten", klonk het eerder deze week op een redactievergadering bij de Killid Group, een onafhankelijke mediagroep die twee magazines en een radiostation bezit.

Pendelaars proberen de veiligste routes van en naar het werk te vinden. Kantoren maken werkschema's op die hun personeel toelaten de gevaarlijke piekuren te vermijden.

"De veiligheidssituatie is verontrustend", zegt een ambtenaar van het ministerie van Onderwijs. Ze keerde drie jaar geleden met grote verwachtingen naar Afghanistan terug. "Maar met al die aanslagen weet niemand nog waar hij aan toe is".

Er zijn niet veel mensen meer die nog vertrouwen hebben in Karzai of de nochtans indrukwekkende vuurkracht van de Navotroepen in Afghanistan.

"Een zwak centraal bestuur en inmenging aan onze grenzen - dat zijn de oorzaken van het escalerende geweld", zegt een docent aan de universiteit van Kaboel die Stankoay wil genoemd worden. "De regering heeft geen strategieën, zelfs niet om het ernstige probleem van de drugsproductie aan te pakken. Er is ook geen goede coördinatie met de internationale troepenmacht."

Zelfs in het parlement, waar de veiligheid in het land de voorbije dagen op de agenda stond, groeit de onvrede. "De regering verzwakt met de dag", zegt Joinda, een parlementslid uit Kaboel. "Medewerkers van de regering zijn te zeer bezig met hun eigen positie", vindt Yazdan Panst een ander parlementslid. "Ze beloven veel, maar maken die beloften niet waar."

Buiten Kaboel blijven de krijgsheren oppermachtig. Karzai is zelf chef van de Popolzai, een Pasjtoense stam in de provincie Kandahar. Uitgerekend in die provincie wordt het verzet tegen de Afghaanse regering en de buitenlandse troepen almaar sterker.

Veel gewone Afghanen zijn zwaar teleurgesteld omdat Karzai er niet in slaagt ook maar één van zijn verkiezingsbeloften waar te maken. Karzai wilde de vrede herstellen, de krijgsheren ontwapenen, een goed leger op de been brengen, de aan flarden geschoten infrastructuur heropbouwen, de corruptie uitroeien en de economie nieuw leven inblazen. Tot nu toe lukt dat allemaal niet.

Waarnemers in Kaboel geloven dat de nieuwe strategie die Karzai heeft aangekondigd, weinig zoden aan de dijk zal brengen. Gezamenlijke vergaderingen van stamoudsten in de grensgebieden van Afghanistan en Pakistan zouden de aanhang van de Taliban in het gebied waar ze groot werden en zich na 2001 ook weer terugtrokken, moeten verminderen. Maar misschien slagen de Taliban er zelfs in die bijeenkomsten voor hun eigen belangen te misbruiken. Een bestand dat de Pakistaanse president Perwez Musharraf in september afkondigde in Noord-Waziristan, heeft daar in elk geval de Taliban sterker gemaakt, ten koste van de plaatselijke besturen en de stamoudsten. (IPS, Zia Intezar)