Utrecht, 3 juni 2001 - Met de conclusies van de commissie Peeters waren alle partijen bij de Nederlandse Spoorwegen het eens. Onderschreef een ieder ook de aanbevelingen van de Belgische Professor, liet de NS-directie weten deze eerst te willen bestuderen. In het personeelsblad 'de Koppeling' laat men al doorschemeren dat zij niet verder in zee wil met Peeters maar zelf de problemen wil oplossen. Gebruikmakend van het onderhandelingsresultaat van 23 april j.l.

Daar zit de adder onder het gras. In het resultaat staat dat het door de ondernemingsraad te ontwikkelen nieuwe productiemodel op het eind van de rit aan een arbitragecommissie wordt voorgelegd. De enige partij die niet instemde met dat resultaat, FNV Bondgenoten, ziet een groot deel van haar eisen, gesteld in het ultimatum dat leidde tot de stakingen van 5 en 6 april, terug in de aanbevelingen van de commissie. Peeters wil een nieuw productiemodel met alle partijen opbouwen en wel van beneden naar boven. Waar alle partijen dan mee instemmen. Daar wil de NS-directie niet aan en daarom is men bezig zoveel mogelijk argumenten te verzamelen om de Belg buiten de deur te houden. Zo liet Huisinga tijdens zijn zoveelste overwinninginterview al weten dat de adviezen van de commissie Peeters het bedrijf teveel geld kosten. Overigens is er binnen het bedrijf genoeg geld om deze goede investering te kunnen doen, zonder dat de reizigers daar ook maar iets van merken. Op lange termijn worden ze er veel beter van.

De overwinning die Huisinga dacht behaald te hebben, door de media omschreven als de NS-directie had gelijk, blijkt bij het lezen van het rapport zeer broos te zijn. Er was tijdens het werk van de commissie Stekelenburg/Blankert wel degelijk nog van alles mogelijk. De oude inzetplanning had gecontinueerd kunnen worden, hiervoor was slechts dertien weken nodig. Dat de commissie Peeters de kool en de geit spaart komt omdat de conclusies die nu voorliggen een basis vormen voor verdere normalisering van verhoudingen. En uit de voorzichtigheid van de NS-directie blijkt al dat zij daar weinig voor voelen. Maar een directie die als argumenten moet aandragen dat door het wantrouwen binnen de eigen organisatie, de inflexibiliteit van haar besluitvorming en het gebrek aan goede automatiseringsmiddelen een advies niet kan uitvoeren en daarom gelijk krijgt, staat niet sterk.

Vanuit politiek Den Haag wordt ook het signaal gegeven dat de bedrijfsvoering van de Nederlandse Spoorwegen niet ten goede komt van de reizigers. De politici zijn geschrokken van uitlatingen van president-directeur Huisinga dat men het prestatiecontract nog anderhalf jaar lang niet kan waarmaken. Met de chaos van Koninginnedag nog in het hoofd kreeg minister Netelenbos de opdracht om te zorgen voor meer overheidsinvloed bij de spoorwegen. Het lijkt erop dat de doorgeschoten verzelfstandiging van 1995 op zijn eind loopt en de dagen van de managers die van NS een marktconform bedrijf willen maken zijn geteld.