BRUSSEL, 1 november 2006 - Het aantal hongerlijders in ontwikkelingslanden is tegenover 1990 zo goed als ongewijzigd gebleven, meldt de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. In vergelijking met 1996 is hun aantal zelfs met 23 miljoen toegenomen. Omdat honger ook een oorzaak is van armoede, pleit de FAO voor een gerichte aanpak van het hongerprobleem.

Eerst het goede nieuws. Het aandeel van de wereldbevolking dat honger lijdt, is gedaald van 20 procent in 1990 tot 17 procent in 2004 en komt tegen 2015 waarschijnlijk rond de tien procent uit. Daarmee wordt het eerste van de acht VN-millenniumdoelen - de honger halveren tegen 2015 - waarschijnlijk gehaald. De daling van het relatieve cijfer is vooral te danken aan de goede prestaties van China en India. De uitschieter in negatieve zin is Centraal-Afrika. De oorlog in Congo heeft het percentage van mensen met honger er doen stijgen van 31 tot 72 procent, van 12 tot 36 miljoen mensen.

De absolute cijfers laten een minder rooskleurig beeld zien, want de wereldbevolking blijft groeien. In ontwikkelingslanden daalde het aantal hongerlijders van 824 miljoen in 1990 tot 800 miljoen in 1996 om weer te stijgen tot 820 miljoen nu. "Het aantal mensen met honger in de wereld neemt nu toe aan een tempo van vier miljoen per jaar", verklaarde FAO-directeur-generaal Jacques Diouf bij de voorstelling van het rapport over de Toestand van Voedselveiligheid in de Wereld.

Enkel China, Zuidoost-Azië en Latijns-Amerika zijn erin geslaagd het aantal hongerlijders in absolute cijfers terug te dringen. In westelijk en zuidelijk Afrika bleef het aantal mensen met honger nagenoeg gelijk. Stijgingen vallen opnieuw te noteren in Afrikaanse conflictgebieden, maar ook in Noord-Korea en landen als Jordanië en Jemen, die kampen met waterproblemen en erg afhankelijk zijn van voedselimport.

De FAO stelt in haar rapport vast dat het aantal armen sneller daalt dan het aantal mensen met honger. Wie niet genoeg te eten heeft, heeft ook minder energie voor strategieën om uit de armoede te ontsnappen. Om die vicieuze cirkel te doorbreken pleit de FAO voor directe maatregelen om de toegang tot voedsel te verzekeren. Om de strijd tegen de honger duurzaam te beslechten moet de productiviteit van de lokale landbouwsector naar omhoog, omdat de meeste armen op het platteland wonen. (IPS, Mattias Creffier)