Brussel, 14 maart 2007 - Achter de ecologische façade van de Europese Top van 8 en 9 maart wil het nieuwe Duitse voorzitterschap van de Unie de Europese Grondwet opnieuw op de rails krijgen.

In januari van dit jaar nam Duitsland voor zes maanden het voorzitterschap van de Unie van Finland over. Daarnaast kwam Duitsland ook aan het hoofd te staan van de G-8, de groep van de acht rijkste landen ter wereld (Verenigde Staten, Japan, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Italië, Canada en Rusland). Bondskanselier Angela Merkel heeft dus de leiding over de toekomst van de Unie.

Haar eerste doelstelling is het oplossen van de crisis die in 2005 ontstond doordat de bevolking in Frankrijk en Nederland de Europese Grondwet verwierp. Merkel wil dat de Grondwet ten laatste in 2009 definitief wordt goedgekeurd.

Vanwaar die verbetenheid? Met of zonder Grondwet, de Europese Unie blijft zich uitbreiden en legt dagelijks nieuwe maatregelen op om de openbare diensten te vermarkten. Ze gaat door met het toepassen van de Lissabonstrategie, gestart in maart 2000: brugpensioenen afschaffen, pensioenleeftijd optrekken, jacht op werklozen, verminking van het arbeidsrecht…

Hardnekkige meningsverschillen

Ondanks het openlijk verzet, houdt Merkel vast aan deze Grondwet, omdat die de EU-landen dwingt een ultraliberaal Europees kapitalisme en een expansionistische en militaire buitenlandse politiek aan te hangen. Voor haar is de Grondwet dus een essentiële stap in de vorming van een echte Europese staat.

Toch zal het niet gemakkelijk zijn. De verdeeldheid onder de Europese leiders blijft groot. In Frankrijk zijn de voornaamste presidentskandidaten, Nicolas Sarkozy en Ségolène Royal, allebei voorstander van de Grondwet, maar ze durven de kleur ervan niet aan hun burgers te bekennen. Officieel weigeren ze de Grondwet opnieuw aan een volksraadpleging te onderwerpen, ook als ze is aangepast. De Britse regering van haar kant is weinig enthousiast. Ten slotte willen anderen, zoals de Europese socialisten met onder meer de Duitse Linkspartei, een light versie van de Grondwet met alleen maar de twee eerste delen. Ze beweren, ten onrechte, dat de antisociale en antidemocratische maatregelen niet in die hoofdstukken staan en dat er dan geen reden tot verzet meer is.

In dit kader van crisis worden de feestelijkheden georganiseerd voor de vijftigste verjaardag van de ondertekening van het Verdrag van Rome (25 maart 1957), waarmee de Europese Gemeenschap werd opgericht. Op 24 en 25 maart wordt in Berlijn een informele top gehouden. Bij die gelegenheid nodigt Angela Merkel haar collega-staatsleiders uit op een groot feest. Op het programma: een 'Europese nacht van de schoonheid' en een 'Europese nacht van de nachtclubs' voor de jeugd. Officieel moeten deze evenementen 'de balans van de 50 voorbije jaren opmaken als een succesverhaal zonder voorgaande'. Zo hoopt men de kritische stemmen en vooral de stemmen die de Grondwet verwerpen, het zwijgen op te leggen. Maar buiten deze twee nachten zal de Europese bevolking vooral worden uitgenodigd om de broekriem nog meer aan te halen en de sociale verworvenheden op te geven die de vorige generaties bekwamen en die, volgens de aanhangers van de Grondwet, 'gemoderniseerd' moeten worden.

Merkel op versiertoer met 'flexicurity'

De tweede grote doelstelling van het Duitse voorzitterschap draait rond de voortzetting van de Lissabonstrategie, die in 2000 werd ingevoerd en onder andere tot doel heeft 70 procent van de Europese bevolking tussen 15 en 64 jaar aan het werk te krijgen. Dat wordt een van de twee onderwerpen van de Europese top van juni. Het Duitse voorzitterschap preciseert het kader van deze hervormingen: "De Europese sociale agenda moet de flexibiliteit die op de arbeidsmarkt nodig is, koppelen aan een bescherming en een sociale zekerheid (de 'flexicurity')."

De 'flexicurity' dat is wat er op het ogenblik in Nederland gebeurt, waar er sinds 1999 een Wet Flexibiliteit en Zekerheid bestaat. Ze vermindert de duur van de ontslagaanzegging en maakt tijdelijke arbeid voor de werkgevers aantrekkelijker. Ze houdt een versoepeling in van de reglementering inzake de maximale arbeidsduur, overuren, werken op zondag en nachtwerk. In Frankrijk heb je het Contrat de première embauche (CPE) dat het mogelijk zou maken jongeren van minder dan 26 jaar tijdens hun eerste twee dienstjaren zonder reden te ontslaan. Onder het mom van 'modernisering' wil de Europese Unie deze aanvallen tegen het arbeidsrecht veralgemenen. De Belgische vakbonden hebben deze voorstellen al verworpen.

Angela Merkel is zich wel degelijk bewust van de onvermijdelijke oppositie tegen deze plannen en kondigt dan ook een grote verleidingscampagne aan: "In de toekomst moeten Europese wetsontwerpen beter gepresenteerd worden aan het publiek en moeten ze ook onderzocht worden op hun sociale repercussies. Het voorzitterschap zal hieraan bijzonder aandacht besteden." Waakzaamheid is dus geboden.

Kyoto ja, maar niet te snel

Angela Merkel heeft op de top van Brussel ook voorstellen gedaan om de energie-onafhankelijkheid van Europa te vergroten en de uitstoot van broeikasgassen tegen 2020 met 20 procent te verminderen. Het Kyotoprotocol, dat in 2005 van kracht werd, voorziet tegen 2012 in een vermindering van de CO2-uitstoot met 5,2 procent in vergelijking met 1990. Begin 2007 haalde de Europese Unie 1,2 procent. Een reden om te twijfelen aan de Europese wil.

Bovendien bepaalt het protocol dat biobrandstoffen 10 procent van alle gebruikte autobrandstoffen moeten uitmaken. Maar tot nog toe zijn er daarvoor noch strikte maatregelen, noch aanbevelingen uitgevaardigd. Integendeel, vanaf de eerste geluiden van ontevredenheid van de automobielindustrie, moest de Europese commissaris voor milieu, Stavros Dimas, capituleren. De grote automerken, zoals VW, Mercedes en consorten, weigerden de Europese normen van 120 gram CO2-uitstoot per kilometer te aanvaarden.

Duitse acties tegen het Duitse voorzitterschap

De afwijzing van de Europese Grondwet in Frankrijk en Nederland en ook de afwijzing van de voorstellen van 'flexicurity' door de Belgische vakbonden tonen aan dat het mogelijk, maar vooral noodzakelijk is deze zoveelste poging tot sociale deregulering en de nieuwe Europese Grondwet te blokkeren. Daarom roepen de Duitse sociale bewegingen op tot manifestaties voor vakbonds- en democratische eisen tegen de antisociale politiek van de Europese Unie. En dus tegen de Europese Grondwet die al deze maatregelen een grondwettelijke kracht geeft. Links en de Duitse arbeidersbeweging roepen op de stem van de volksoppositie te laten horen in een manifestatie in Berlijn op 25 maart in de marge van de geplande Europese top. De manifestatie begint om 14 uur op de Alexanderplatz. Later op het jaar is er ook een betoging voorzien tegen de G8-top in Heiligendamm, Rostock op 2 juni. (solidair.org)