Rotterdam, 6 mei 2001 - Open brief aan de politici en beleidsmakers in de zorg

Nee, een fatsoenlijke betaling is niet alles. Wie zich dagelijks bekommert om de meest kwetsbare groep in de samenleving, zal dat direct beamen. Psychiatrisch verpleegkundigen bijvoorbeeld, die zich elke dag opnieuw het vuur uit de sloffen lopen om ernstig zieke mensen van straat te halen, bij te staan en te verzorgen. Om op die manier te proberen hun ziekte draaglijk te maken, hun angsten uit te bannen en ervoor te zorgen dat mensen hun leven zo goed mogelijk zelf weer kunnen oppakken.

Nee, een fatsoenlijke betaling is niet alles. Een casemanager die 40 patiënten onder zijn hoede heeft, sommigen zelfs 60, kan nóg zoveel betaald krijgen maar zal nooit in staat zijn om zijn werk goed te doen. Die verwordt tot een cipier of controleur die navraagt of de patiënt zijn medicijnen wel heeft ingenomen en vervolgens zijn jas weer aantrekt, op weg naar de volgende patiënt.

Nee, een fatsoenlijke betaling is niet alles. Op dit moment loopt per jaar 17½ % van de verpleegkundigen weg. Verpleegkundigen die ooit werkten op grote afdelingen, maar nu hun aandacht moeten verdelen over patiënten die in groepjes van 4 in een huisje zitten. En waar de psychiatrische thuiszorg, in plaats van 8 uur, 18 minuten per dag de tijd heeft om aan elk huisje te besteden - net genoeg om een emmertje met heet water te vullen.

Nee, een fatsoenlijke betaling is niet alles. Het wordt tijd dat verpleegkundigen in de psychiatrie hun plan trekken, hun eigen grenzen stellen en nee zeggen tegen de jarenlange verschraling van de zorg. Hun managers en raden van bestuur dwingen om duidelijk te maken dat een goede zorg alleen te leveren valt met behoorlijke voorzieningen, behoorlijke waardering en behoorlijke arbeidsvoorwaarden. Want geen motor zonder olie, geen chirurg of psychiater zonder verpleegkundigen.

Nee, een fatsoenlijke betaling is niet alles. Maar het is een noodzakelijk begin om te voorkomen dat de psychiatrie nog verder leegloopt en alles wat de laatste 15 jaar is opgebouwd weer teniet wordt gedaan. Het wordt tijd voor een revolutie in de psychiatrie. Voor het te laat is.

Ria van der Heijden
Oprichter Ypsilon