Verklaring UNEAC.

Havana, 12 april 2003 - De Nationale Raad van de Unie van Schrijvers en Kunstenaars van Cuba (UNEAC) komt bijeen op een extreem gevaarlijk moment voor de mensheid, waarin de wereld getuige is van de herrijzenis van fascisme en haar brutale intenties om de planeet te controleren. De veroveringsoorlog tegen het Iraakse volk en de minachting die aan de dag wordt gelegd tegenover de wereldwijde publieke opinie en de gemeenschap van volkeren, doet ons herinneren aan de fascistische interventie in Spanje in 1936, wat de voorbode vormde voor de Tweede Wereldoorlog.

In die donkere dagen testte het fascisme haar massavernietigingswapens op plaatsen als Guerníca en begon een voortdurende escalatie, die uiteindelijk culmineerde in de invasie in Polen en een oorlog die aan 50 miljoen mensen het leven kostte en een geheel continent verwoestte.

Vandaag staan we tegenover een veel groter gevaar omdat, in tegenstelling tot die periode, het herrijzende fascisme geen gewapende oppositie of verdedigingsfront tegenover zich vindt en het over een oorlogsmachine en verwoestend vermogen beschikt die in staat zijn elk land in de wereld in kwesties van minuten te decimeren.

Met de invasie in Irak heeft de Amerikaanse regering openlijk de principes van samenwerking tussen de staten genegeerd, zoals vastgelegd in het Handvest van San Francisco in 1945, die de hoop belichaamde voor een rechtvaardige, evenwichtige en vreedzame orde binnen het systeem van de Verenigde Naties. Zij heeft voor een interventionistische politiek gekozen die in strijd is met alle verdragen inzake internationaal recht en poogt de heilige principes van soevereiniteit en zelfbeschikkingsrecht weg te vagen. In haar tijd en om dezelfde reden verliet nazi-Duitsland de Volkenbond. Waar we nu getuige van zijn, is de onheilspellende vervanging van de rechtsorde voor de wetten van de imperiale heerser.

In de agressie herkennen we, duidelijk en perfect geformuleerd, fascistische theorieën als 'preventieve oorlog' en 'snelle oorlog' (beter bekend als Blitzkrieg) gecombineerd met een machtig propaganda- en desinformatiesysteem.

Zonder twijfel is de erfenis van Goebbels zeer levend aanwezig in het neofascisme. De propagandamachine herhaalt doelbewust beschuldigingen, die nooit worden gestaafd met bewijzen; presenteert het leger van het imperium als 'bevrijders' en als een 'coalitie'; roemt het 'democratisch' karakter van het koloniale bestuur dat zal worden geïnstalleerd; spreekt schaamteloos over 'humanitaire hulp' terwijl de slachtoffers worden beroofd van hun identiteit, hun cultuur en hun moraal; presenteert gefilterde beelden van de massaslachting door systematisch informatie te blokkeren, zodat het bloed, de duizenden doden onder de burgerbevolking, de slachtoffers onder de agressors zelf en het verzet tegen de invasie door de publieke opinie in de Verenigde Staten en de wereld niet kunnen worden gezien en beoordeeld.

De mediamanipulaties worden onderbouwd met de theoretische waanvoorstelling als zou het om een botsing tussen culturen gaan, een strijd tussen civilisatie en barbarij, wat niet anders als hetzelfde racistische masker is dat sinds mensenheugenis is gebruikt bij veroveringsoorlogen en kolonisatie.

De propagandamachine overspoelt de wereld dagelijks met voortdurend herhalende berichten over de superioriteit van de Verenigde Staten en hun rol als Messias en redder van de mensheid, met een cartoonachtig en xenofobisch beeld van de ander, in het bijzonder de Derde Wereld.

Tegelijkertijd concentreert het zich in het bijzonder op het verdraaien van de geschiedenis, bijvoorbeeld in de pogingen om het zogenoemde Vietnamsyndroom uit de herinnering van het Amerikaanse volk weg te nemen.

Niettemin, ondanks de enorme invloed van de media-oorlog, zien we een groeiend anti-oorlogs en anti-imperialistisch bewustzijn in de wereld groeien. Dit begon zich al te manifesteren vanaf de aankondiging en voorbereiding van de genocide tegen het Iraakse volk en kreeg een waardige uitdrukking in de verklaring 'Not In Our Name' die door duizenden vooraanstaande Amerikaanse kunstenaars en intellectuelen werd onderschreven.

We willen in herinnering brengen dat de UNEAC vorig jaar de viering van de Vierde Juli heeft georganiseerd om te benadrukken dat de Amerikaanse cultuur en het Amerikaanse volk niets te maken hebben met de misdaden die door hun regering worden gepleegd.

We hebben ook de andere verklaringen verwelkomd die in verschillende landen met dezelfde intenties zijn uitgebracht, zoals 'Against Barbarism' en 'Manifesto of the International Committee of Intellectuals Against the War', uitgegeven respectievelijk door onze collega's in Europa en Latijns Amerika, die de weerspiegeling vormen van de geest van verzet en rechtvaardigheid onder de mannen en vrouwen uit de culturele sector.

Vandaag, zoals nooit eerder, gaan de mensen de straat op om de monsterachtige misdaden te veroordelen. Deze opleving heeft ertoe geleid dat de intellectuelen van de wereld opnieuw hun plaats in de samenleving innemen en deelnemen aan de vernieuwing van het humanistisch activisme onder de volkeren. Dit was een van de meest betekenisvolle ontwikkelingen in de huidige door stuiptrekking gekenmerkte dagen, waarin vraagstukken van het overleven van de mensheid centraal ter discussie staan.

De tragische en scherp te veroordelen gebeurtenissen van 11 september 2001 zijn een voorwendsel voor de toepassing van een vooraf ontwikkelde politiek van universele dominantie en plundering. De veronderstelde oorlog tegen terrorisme heeft de weg vrijgemaakt voor het gebruik van ongekende hoeveelheden wapens, een goudmijn waar het militair-industrieel complex lang van gedroomd heeft.

De oorlog tegen Irak is een fenomeen van internationale betekenis. Vandaag gebeurt het daar, morgen kan het overal in de wereld plaatsvinden. De expansionistische plannen die achter deze agressie liggen, zijn opgesteld door de ultrarechtse stroming in de Verenigde Staten, erfgenamen van hen die in hun tijd met verbazingwekkend historisch vooruitzicht zijn veroordeeld door José Martí.

Wat voor ons ligt is een plundering van gebieden en rijkdommen van andere volkeren, erger dan wat plaatsvond ten tijde van het kolonialisme, door het grootste imperium uit de geschiedenis, dat beschikt over de meest geavanceerde wapens van de 21ste eeuw. Wij zijn getuige van een sinistere poging om een wereldwijde neofascistische dictatuur in te stellen, die de controle van de supermacht over alle markten, grondstoffen, energiebronnen, industrieën en basisvoorzieningen op onze planeet moet garanderen.

Wij, schrijvers en kunstenaars van Cuba, roepen alle mannen en vrouwen die met ons willen strijden op om gezamenlijk een antifascistisch front te vormen, daarbij vergelijkbare nobele initiatieven in herinnering brengend, zoals het 'Congres voor Verdediging van Cultuur', dat in 1937 onder het vallen van de bommen in Spanje werd gehouden.

In het begin van de negentiende eeuw verklaarde Simón Bolívar dat de Verenigde Staten leken te zijn voorbestemd om uit naam van de vrijheid een plaag van misère voor geheel Amerika te worden. Vandaag hangt deze dreiging over elk gebied van onze planeet.

Het is een onontkoombare plicht om dit met al onze kracht te bestrijden. Het zaaien van ideeën en bewustzijn, zoals werd uitgeroepen op de herdenking dat 150 jaar geleden José Martí werd geboren, moet onze allervoornaamste taak zijn.

Onderschrijf de oproep van UNEAC: