Door een correspondent

Winschoten, 12 mei 2005 - Vandaag verrichtte de koningin de officiële openingshandeling van de Blauwe Stad. De Blauwe Stad is een megaproject dat in Nederland buiten Oost-Groningen nauwelijks bekend is. Dat laatste is niet de bedoeling van de bedenkers en uitvoerders van het project, vandaar dat men de koningin heeft gestrikt om in het kader van de provinciebezoeken in verband met haar 25-jarig jubileum de openingshandeling te verrichten. Op die manier komt de Blauwe Stad op TV en kan heel Nederland er kennis van nemen. Het is echter de vraag of dat beklijft.

De Blauwe Stad moet gaan bestaan uit een kunstmatig meer, omringd door woonwijken en vrijstaande landhuizen. Die woonwijken zijn niet bedoeld voor gewone mensen. Er moeten alleen maar woningen in de hoge prijsklassen worden gebouwd. Er zijn schiereilandjes bedacht waarvan de toegang straks in een handomdraai is af te sluiten. In de VS is die manier van wonen voor de rijken populair. Men kan dan zich afsluiten voor het “gepeupel”.

Wie kennis neemt van de ontwikkelingen op de woningmarkt kan zich alleen maar verbazen over het project. Er wordt ruim 1 miljard Euro aan belastinggeld gepompt in een onderneming die tot mislukken gedoemd is. De woningmarkt kenmerkt zich immers door een groot aanbod aan en geringe vraag naar dure woningen en een klein aanbod aan en grote vraag naar goedkope woningen. Iedere visboer die in plaats van zoute haring meer gebakken vis gaat verkopen, zal zijn aanbod verleggen van zoute haring naar gebakken vis. Een slager die merkt dat zijn klanten meer interesse hebben in leverworst dan in droge worst, zal zich gaan toeleggen op de productie van leverworst ten koste van droge worst. Economie voor beginners. Maar provinciale en lokale bestuurlijke grootheden doen het net andersom. Ze vergroten het aanbod aan woningen die niemand wil hebben en negeren de vraag naar woningen waaraan grote behoefte is. Als deze mensen visboer of slager zouden zijn, waren ze binnen een week failliet.

Maar ze zijn geen visboer of slager. Ze werken niet met eigen of geleend kapitaal. Ze werken met belastinggeld dat ze anderen afhandig hebben gemaakt. Die anderen, dat zijn nota bene op de eerste plaats die mensen die geen behoorlijk huis hebben. De Blauwe Stad is niet alleen een slecht doordacht en daarom een tot mislukken gedoemd project, de Blauwe Stad is ook en vooral een voorbeeld van plannen maken en besturen zonder moraal.

Dat type bestuurders teistert Oost-Groningen al langer dan een eeuw. In heel Nederland werden en worden de loonslaven vernederd en uitgebuit. Op weinig plaatsen trad dit echter met zo’n onverbloemde brutaliteit aan het daglicht als in Oost-Groningen. De oudere Oost-Groningers weten nog de verhalen hierover te vertellen. De knecht die ontslag kreeg omdat hij een kind uit het water redde. Hij was immers niet in dienst genomen om arbeiderskinderen te redden maar om zijn werk te doen. Of de herenboer die stond te roepen: “Eerst de paarden eruit, eerst de paarden eruit”, toen zijn paardenkar het diep inreed. Die paarden waren hem namelijk meer waard dan zijn knecht die onder de kar terecht was gekomen en in levensgevaar verkeerde. Oost-Groninger bestuurders waren handen op één buik met deze herenboeren en fabriekseigenaren.

De Blauwe Stad laat zien dat er in de loop der tijd niet zoveel veranderd is. Natuurlijk kent men die schrijnende armoede niet meer. Maar wie in Oost-Groningen van een uitkering moet leven, en dat is nog altijd zo’n 60% van de bevolking, moet nog steeds ieder dubbeltje omdraaien en kan zich de intimidatie en vernederingen van uitkeringsinstanties laten welgevallen. En krijgt in toenemende mate te maken met woningnood. Maar de bestuurders laten grote bouwondernemingen een Blauwe Stad aanleggen. Ze vullen de zakken van deze ondernemers, die blijkbaar nog niet genoeg hebben na de grootscheepse fraude waarvan een aantal van hen verdacht worden, met belastinggeld van anderen.

Oost-Groningen kent gelukkig ook een geschiedenis van keiharde klassenstrijd. De weerstand tegen maatschappelijke verhoudingen zoals die door de Blauwe Stad aan het licht treden, groeit met de dag. De bestuurders slaan met het uitnodigen van de koningin natuurlijk een aardige slag. Aangezien er altijd wel mensen zijn die het geweldig vinden om met een vlaggetje in hun hand een koning, generaal, president of paus toe te juichen, was hun succes vandaag verzekerd.

Maar het was niet alles vrolijkheid en jolijt. Tegenstanders van de Blauwe Stad werden de gehele dag geschaduwd. Bulldozers stonden klaar om eventuele versperringen op te kunnen ruimen. Bereden politie werd achter de hand gehouden om bij het minste geringste protest erop los te kunnen slaan. Politiehelikopters en vliegtuigen cirkelden door de lucht.

De echte strijd moet nog beginnen, maar de bestuurderselite is nu al doodsbang.