BRUSSEL, 24 juni 2007 - Europa zal meer geld moeten uitgeven aan ontwikkelingshulp, als het de doelen van de Verenigde Naties op het gebied van gezondheidszorg in arme landen wil halen. Veel landen komen hun beloften om de hulp te verhogen, onvoldoende na. Dat blijkt uit een nieuw rapport van het Europese Parlement.

Vijftien lidstaten van de Europese Unie beloofden in 2005 hun budget voor ontwikkelingshulp voor 2015 te verhogen tot minimaal 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen. Die verhogen zou moeten bijdragen aan het bereiken van de Millenniumdoelen van de Verenigde Naties. De VN willen voor 2015 onder meer de armoede in de wereld halveren.

De auteurs van het rapport constateren dat de EU-hulp sinds 2005 juist iets is afgenomen, als wordt uitgegaan van een percentage van het bruto nationaal inkomen. In 2005 ging 0,44 procent van het gecombineerd bruto nationaal inkomen van de vijftien landen naar ontwikkelingshulp, vorig jaar was dat 0,43 procent.

“De Millenniumdoelen zullen niet gehaald worden als de armste landen meer hulp ontvangen om hun ontwikkelingsbeleid te ondersteunen”, zegt de Britse europarlementariër Glenys Kinnock, medeauteur van het rapport. Italië, een van de landen van de G8-groep van rijke landen, is een van de grootste achterblijvers. De Italiaanse ontwikkelingshulp bedroeg in 2006 slechts 0,2 procent van het bruto nationaal inkomen.

Alle acht Millenniumdoelen die in 2000 werden overeengekomen, zijn op een of andere manier gerelateerd aan gezondheid en onderwijs. Er werden onder meer doelen gesteld om aids te bestrijden, kinder- en moedersterfte te verlagen en onderwijs voor iedereen toegankelijk te maken.

Het nieuwe Development Cooperation Instrument van de EU geeft aan dat in 2009 tenminste 20 procent van de hulp naar gezondheidszorg onderwijs moet gaan. Kinnock zegt dat momenteel minder dan 7 procent van de Europese hulp naar die twee sectoren gaat. Er zou jaarlijks 12 miljard euro extra naar gezondheidszorg moeten gaan, om bestedingen in de zorg op het gewenste peil te brengen. Op het terrein van onderwijs zou Europa jaarlijks 5,3 miljard euro extra moeten uittrekken.

Ze wees opnieuw op de gewoonte van diverse Europese landen om hun hulpcijfers te flatteus voor te stellen door schuldkwijtschelding mee te rekenen in hun uitgaven voor ontwikkelingshulp. Een methode die wordt toegestaan door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

Landen die hun hulpcijfers op die manier het meest oppoetsen, zijn Oostenrijk, Frankrijk, Italië, Duitsland en Groot-Brittannië. “Je kunt het budget op verschillende manieren verhogen”, zegt Rob van Drimmelen van Aprodev, een koepelorganisatie van ontwikkelingsorganisaties die banden hebben met de Wereldraad van Kerken. “Schuldkwijtschelding, hulp aan migranten en de kosten van buitenlandse studenten in Europa kunnen allemaal tot ontwikkelingshulp worden gerekend. Maar als je de statistieken corrigeert door dat soort hulp weg te laten, dan moet je constateren dat er weinig vooruitgang is geboekt.” (IPS, David Cronin)

'Financiering Millenniumdoelen is inadequaat'

ROME, 24 juni 2007 - De financiering van de Millenniumdoelen door rijke landen is “volstrekt inadequaat”. Dat zei Jeffrey Sachs, hoofd van het Earth Institute in New York, gisteren (zaterdag) tijdens een tussentijdse evaluatiebijeenkomst over de Millenniumdoelen in Rome.

Ontwikkelingsplannen zoals de Millenniumdoelen blijven volgens Sachs slechts woorden als er geen financiering is om plannen te implementeren. “Er is meer welvaart dan ooit, maar het geld komt niet terecht bij mensen die zo arm zijn dat ze doodgaan.”

Donoren moeten volgens hem begrijpen dat de MDG’s “niet alleen maar leuke ideetjes” zijn, maar dat ze alleen bereikt kunnen worden met gerichte interventie. “Onderzoekers zijn er jaren mee bezig geweest om de juiste strategie uit te stippelen om kindersterfte te bestrijden. Maar wat je nu ziet gebeuren, is dat de ideeën niet op systematische wijze worden toegepast. Daar zit het pijnpunt.”

Sachs constateerde een gebrek aan verantwoordelijkheid bij donoren op het gebied van de MDG’s. “De MDG’s zijn heel specifiek en vragen om gerichte interventies. Dat gebeurt niet omdat er geen “public accountability” is, er hoeft geen rekenschap afgelegd te worden. Niemands baan staat op het spel, als de doelen niet gehaald worden. Als het niet lukt, dan ligt het aan Afrika. En dan is het antwoord ‘capacity building’.”

De grote sommen donorgeld die momenteel worden uitgegeven aan capacity building, zijn weggegooid geld zegt Sachs, als er geen voorwaarden gecreëerd worden waaronder die capacity building kan leiden tot resultaten. “Er is veel meer geld nodig voor verbetering van gezondheidzorg, sanitaire voorzieningen, elektriciteitsvoorziening en infrastructuur in ontwikkelingslanden.”

Er moet eerst geld zijn voor de infrastructuur, voordat dergelijke processen in gang gezet kunnen worden. “Capacity building blijft een abstract iets, als het niet is geïntegreerd in een concreet plan.” Donoren zien capacity building teveel als een doel op zich, meent Sachs. “Er wordt veel te veel geld uitgegeven aan bijeenkomsten, conferenties en workshops die tot niets leiden.”

“Geld moet worden besteed aan concrete actie. Ontwikkeling begint met het vinden van geld. Dan moeten er met dat geld systemen worden opgezet, die resulteren in wegen, elektriciteit en infrastructuur. Zonder geld wordt alles hypothetisch. We moeten minder praten en meer doen.”

Sachs noemt het Globaal Fonds tegen Aids, Tuberculose en Malaria en de Millenniumdorpen als voorbeelden die zich positief onderscheiden van veel andere initiatieven. De Millenniumdorpen zijn een initiatief van Sachs eigen Earth Institute. Deskundigen werken in het project samen met dorpsbewoners in Tanzania en Kenia op een systematische en praktische manier aan ontwikkelingsdoelen. (IPS, Christi van der Westhuizen)