Scheemda, 27 juni 2007 - Enkele tientallen mensen maken in de gemeente gebruik van de voedselbank. Ongetwijfeld zullen er wel een paar bij zijn die de kluit belazeren en die helemaal geen extra ondersteuning nodig hebben. Maar daar staat tegenover dat de groep die uit schaamte niet naar de voedselbank gaat ongetwijfeld veel en veel groter is. In een aantal gebieden in Nederland is armoede een chronisch probleem dat van ouder op kind overgaat. En de gemeente Scheemda ligt helaas midden in zo'n gebied. Men zou er dus op moeten kunnen rekenen dat de politici in Scheemda veel aandacht voor dit probleem hebben. En dat is ook zo. Preciezer gezegd, er wordt veel over armoede gepraat in de gemeenteraad. Maar heeft dat gepraat veel zin?

Nog niet zolang geleden was de gehele gemeenteraad, uitgezonderd de VCP, tegen een verzoek om subsidie aan de voedselbank. De argumenten om tegen te zijn liepen nogal uiteen. De VVD heeft helemaal niets met arme mensen. Daar zijn ze altijd duidelijk in. En ook al keert Commie zich nog zo tegen dit soort standpunten, de duidelijkheid is tenminste nog te respecteren. Voor de PvdA en het CDA ligt dat anders. Deze partijen hebben het begrip medemenselijkheid altijd voor in de mond liggen, maar ze handelen er niet naar. Ook GroenLinks was tegen. Helaas, zoals gewoonlijk, zonder duidelijke argumenten. Zou dit de invloed zijn van het "links liberalisme" waar ze zich tegenwoordig op baseren?

Opmerkelijker was de tegenstem van de CU. Ook hier bleven de argumenten vaag. Commie weet dat de achterban van de CU nu net de motor achter een groot deel van de voedselbankbeweging vormt. Ook in Scheemda is dat zo. Vandaar dat Commie van de CU eerder een positief geluid had verwacht.

Helemaal vreemd was het standpunt van de SP. Het is een schande dat er in het rijke Nederland voedselbanken bestaan, aldus de SP. Dus moeten ze maar weg. Probleem opgelost. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de SP nog een ander argument had. Mensen worden volgens de SP afhankelijk van voedselbanken en dat moet worden tegengegaan. Commie vindt dat geen sterk argument. Er zijn nu eenmaal mensen die van zijn levensdagen niet leren om op eigen benen te staan. Ook voor die mensen moet er plaats zijn in de samenleving. Dat het een schande is dat deze mensen een beroep moeten doen op voedselbanken is natuurlijk zo. Maar moeten die voedselbanken daarom maar verdwijnen? De kern van het probleem is de armoede zelf. Armoede die in een kapitalistisch systeem per definitie gecreëerd wordt. En alles wat helpt om deze armoede tegen te gaan, ook al zijn dat christelijke voedselbanken, is mooi meegenomen.

De raad liet zich verder een rad voor de ogen draaien door het college dat stelde dat mensen maar vaker beroep moesten doen op bijzondere bijstand. De pot voor bijzondere bijstand waar de gemeente Scheemda de beschikking over heeft, wordt immers voor een groot deel niet benut. Maar waarom blijft dat geld bij de IGSD op de plank liggen? Ongetwijfeld omdat veel mensen niet weten dat ze er recht op hebben. Maar toch ook omdat de IGSD bij de klanten bijzonder slecht staat aangeschreven. Contact met de IGSD is synoniem voor problemen. Nog onlangs werd Commie geconfronteerd met een kwestie rond een ongehuwde tienermoeder, een categorie die bijzonder kwetsbaar is en die bijna altijd in grote armoede leeft. De IGSD weigerde geld uit te keren waar de baby recht op had. De IGSD kende de betreffende regeling helemaal niet. De direct betrokkenen hebben "hun gelijk voor de poorten van de hel moeten wegslepen". Zolang dit soort situaties zich in de gemeente voordoen, is een voedselbank helaas een noodzakelijk kwaad. (De column van Commie, www.vcp.nu)