|
Eerste balans 'Boliviaanse revolutie'
positief voor economie
LA PAZ, 30 juli 2006 - Na zes maanden
heeft de linkse Boliviaanse president Evo Morales nog altijd
de wind in de zeilen. De economie van het armste land in
Zuid-Amerika doet het goed, en tot afgrijzen van de oppositie
scheert de populariteit van Morales ook nog altijd hoge
toppen.
Ondernemers en politici in Santa Cruz,
de rijkste provincie van het land, nemen het beleid van
Morales voor dat beleid zwaar onder vuur, maar volgens recente
opiniepeilingen staat 70 tot 80 procent van de Bolivianen
achter de president. Ook de Beweging naar het Socialisme
(MAS), de partij van Morales, handhaaft zich. Bij de parlementsverkiezingen
van december vorig jaar haalde de partij 53,7 procent van
de stemmen, en bij de verkiezingen voor een grondwetgevende
vergadering van vorige maand 50,7 procent.
De Boliviaanse regering profiteert van
een schitterende conjunctuur. In de eerste helft van dit
jaar groeide het Boliviaanse bruto binnenlands product met
4,3 procent - een cijfer dat de verwachtingen van de Boliviaanse
ondernemers duidelijk overtrof. Die waren ervan uitgegaan
dat de nieuwe linkse regering het zakenklimaat negatief
zou beïnvloeden.
Bolivia exporteerde de eerste zes maanden
van dit jaar voor 1,8 miljard dollar, en zal eind dit jaar
dus makkelijk het resultaat van 2,4 miljard dollar van vorig
jaar overtreffen.
De armoede in het land lijkt af te nemen.
Volgens cijfers die de regering in juni verspreidde, telt
Bolivia nog 34,5 procent extreem arme inwoners. In een rapport
dat de overheid vorig jaar voor de VN opmaakte, stond nog
een cijfer van 41,3 procent. De Boliviaanse regering moet
wel toegeven dat nog altijd meer dan tweederde van de bevolking
in armoede leeft.
Morales, de voormalige leider van de Boliviaanse
cocaboeren in het land en eerste indiaanse president van
het land, kwam op 22 januari aan de macht. Hij beloofde
een "culturele en democratische revolutie", maar
liet vooral van zich spreken door de omstreden hernationalisering
van de olie- en aardgasvoorraden in het land.
Die maatregel dreigt de hoog nodige buitenlandse
investeringen in de sector af te remmen, en kan nog meer
onheil aanrichten. Bolivia kan onder meer de handelsvoordelen
kwijtspelen die het nu in de VS samen met andere Andeslanden
geniet. Ook de weigering van Bolivia om vrijhandelsbesprekingen
te voeren met de VS, draagt daaraan bij.
De Boliviaanse regering lijkt verder te
willen gaan op de ingeslagen weg. "Net als het aardgas
moeten alle natuurlijke rijkdommen weer ten dienste gesteld
worden van de bevolking; we moeten breken met de imperiale
centra die ons in een rol als grondstoffenleverancier dwongen",
zegt Juan Ramón Quintana, minister van het Presidentschap
en de rechterhand van Morales. De Boliviaanse regering heeft
ook een versnelling van de landhervorming in het vooruitzicht
gesteld.
Analisten waarschuwen dat de Boliviaanse
regering zich op veel vlakken meer zal moeten inspannen
om duurzaam succes te boeken. Historicus en universiteitsprofessor
Alexis Pérez oordeelt dat de regering van Morales
onder meer de strijd zal moeten aanbinden met de corruptie.
Ze moet volgens hem ook een middenweg vinden tussen het
huidige discours en maatregelen die gericht zijn op de verzuchtingen
van de achtergestelde indiaanse bevolking in de Andes, en
een beleid dat het hele land vooruit helpt. De "Andinomanie"
waar veel ministers nu aan leiden, werkt het rijkere oosten
van het land op de zenuwen, denkt Pérez.
Volgens de professor moeten de Boliviaanse
bewindvoerders ook dringend een sterker programma uitwerken
dat de industrie en de plattelandseconomie stimuleert. De
aandacht voor dat beleid komt misschien te kort omdat er
veel antropologen en linguïsten de ministerposten in
de Boliviaanse regering bezetten die het macro-economisch
beleid mee vorm geven, en weinig economen.
De regering geeft veel politieke
signalen, maar de omvattende concretisering van dat beleid
laat nog op zich wachten, vindt socioloog en onderzoeker
Joaquín Saravia. Maatregelen als de vermindering
van de topsalarissen, de herverdeling van de landbouwgrond
en de hernationalisering van de aardgassector komen tegemoet
aan de verzuchtingen van veel Bolivianen. Maar pas als dat
beleid de kans krijgt "te bezinken", kan uitgemaakt
worden of Bolivia er ook echt beter van wordt. (IPS,
Franz Chávez)
|