Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Niet klagen maar vragen

Van de redactie

1 januari 2015 - Bureau leeg, alles afgewerkt en opgeruimd, de vakantie kan beginnen. Zo werkt dat normaliter, maar wat is er normaal aan het kabinet Rutte2?

Vrijwel niets, dus ook de normale voorbereiding op een aantal weken vrij is niet aan de orde. En dat is tekenend voor de werkwijze van deze coalitie. De kussens opschudden en maar zien waar de vlokjes landen. Het Vrouw Holle-systeem. De mensen geloven dat het sneeuw is, want de mensen geloven nu eenmaal graag in sprookjes.

Kort voor het Kerstreces liet Rutte2 nog wat rommel achter. Een gefantaseerde crisisdreiging in verband met de zorgwet en een tijdbommetje in verband met de Wet Normering Topinkomens (WNT). Op z'n vroegst na 12 januari 2015 zullen Kamer en Kabinet elkaar de maat nemen over de wanvertoning die het misbaksel van minister Plasterk heeft opgeleverd. Plasterk die zich, al dan niet in opdracht van zijn partij, sabotage door de VVD en niet te vergeten zijn partijgenoot Lodewijk Asscher, moest laten welgevallen. Iedereen wist dat per 1-1-2015 de beloningen van bestuurders in de publieke en semi-publieke sector verder aan banden gelegd zouden worden, dat was immers de afspraak binnen de coalitie, er was voldoende voorbereidingstijd, maar dat mocht niet baten. Ministers Blok en Schippers, beiden VVD, trokken een lange neus naar Plasterk en de PvdA, en regelden een jaar uitstel voor "hun" bestuurders.

De verontwaardiging was groot, maar zal over een paar weken weer verdwenen zijn. Dan staan de komende verkiezingen, 18 maart 2015, voor de Provinciale Staten (PS) weer centraal. Die zijn belangrijk voor de nieuwe samenstelling van de Eerste Kamer en dat is dan weer van belang voor de steun die Rutte2 nodig heeft voor het doorvoeren van nieuwe wetgeving.

Klein bier

De eindejaarsstrubbelingen die Rutte2 veroorzaakte, maar zelfs ook de komende PS verkiezingen zijn klein bier vergeleken bij wat de burgers in 2015 voor ongemak zullen ondervinden als gevolg van de enorme hoeveelheid werk en daarmee gepaard gaande regelgeving die Rutte2 op het gebied van de gemeenten hebben laten neerdwarrelen. Het is niet zo en het is ook nooit zo geweest, dat de gemeenten dicht bij de burger staan. Tot nu toe kwam de burger alleen in contact met de gemeente als het rijbewijs of paspoort vernieuwd moesten worden en soms ook voor een paar andere "eenvoudige" zaken. Vanaf 1-1-2015 zal de burger dichter bij de gemeente staan in plaats van andersom. Dat dit voor velen problemen op gaat leveren staat buiten kijf en het is maar de vraag of de gemeenten die plotselinge nabijheid wel kunnen verdragen. Op de vraag hoe groot en ingrijpend die problemen zullen zijn is nog geen helder antwoord te geven, maar dat ze er zullen zijn staat vast. Heel wat anders dan dat gekissebis op de speelplaats van beide Kamers.

Zelfs de veronderstelling dat iedere burger zwaar getroffen wordt door de beperkingen die de vrije artsenkeuze op zullen leveren moet eerst nog maar juist blijken te zijn.

De gemeenten zullen veel meer moeten presteren op een groot aantal zorggebieden met veel minder geld. Volgens Rutte2 is het allemaal prima geregeld, maar de enige toezegging die Staatssecretaris van Rijn heeft gedaan is het ter beschikking stellen van zijn tien vingers aan de gemeentepolsen.

Chaos

Zo is het niet de vraag of er op gemeentelijk niveau chaos zal ontstaan, het is de vraag hoe groot en ingrijpend die chaos zal zijn.

In hoeverre zijn de gemeentebesturen in staat de komende problemen vakkundig het hoofd te bieden? In hoeverre zijn deze besturen bereid én capabel oplossingsgericht te werken in plaats van regelbestendig? In hoeverre zal de menselijke maat leidend zijn en blijven?

De lokale politiek volgend, met name na de laatste verkiezingen, stemt niet tot veel optimisme. Er is een overmaat aan amateurisme te bespeuren en consistent beleid schijnt zeldzaam. Varen op de wind van vandaag, dat lijkt het motto te zijn, geheel in lijn met de benadering van landelijke politici die van gekkigheid niet meer weten hoe ze publiciteit moeten vergaren.

Lokaal belang

Vanaf 1-1-2015 is het belang van de lokale overheden opeens enorm gegroeid. De lokale politiek gaat over zaken die de burgers het hardst kunnen raken. Niet alleen de zorg komt grotendeels in handen van gemeenten, ook re-integratie en "werkverschaffing" zijn belangrijke onderwerpen.

Den Haag gaat over de "grote" dingen zoals straaljagers en Europa, de gemeenten gaan over de dingen waar de burgers het meest direct bij betrokken zijn. De lokale politiek is belangrijker dan ooit en het was dan ook helemaal geen moeilijke voorspelling toen wij dit op deze plek al enkele jaren geleden beweerden. Politieke partijen zullen op korte termijn op hun prestaties in gemeenten worden afgerekend en veel minder dan nu het geval is, op hun Haagse strapatsen. Ook al zal de parlementaire journalistiek nog zo zijn best doen zichzelf en de betrokken politici tot enorme proporties op te blazen.

Groep Wilders

Als het werkelijk tot een chaos komt dan is er toch ook één schuldige die zal proberen buiten beeld te blijven. De Groep Wilders adviseerde in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen immers om toch vooral op lokale partijen te stemmen. De goedwillende politieke amateurs of van "normale" politieke partijen afgesplitsten of heengezondenen. Uitzonderingen daargelaten uiteraard.

Alleen in de gemeenten Den Haag en Almere kunnen de volgelingen van Wilders enige invloed uitoefenen op het gemeentelijk beleid. In geringe mate, want echt besturen zit er vanzelfsprekend niet in.

Waar het op het echte werk voor de burgers aankomt geeft de Groep Wilders, zoals inmiddels gebruikelijk, geen thuis. Toch zullen er weer mensen zijn die op deze groep gaan stemmen. Die mensen realiseren zich niet dat hun stem een verloren stem is, of het kan ze gewoon niks schelen.

In de Eerste Kamer is de Groep Wilders met 10 Senatoren wel vertegenwoordigd maar daar merken we weinig van. Senator Sörensen wil nog wel eens iets geks zeggen, maar dat is het dan ook wel. In de Provinciale Staten blinken de aanhangers van Wilders voornamelijk uit in gekkigheden en schandalen. Precies dat wat Wilders graag ziet. Dat levert hem publiciteit en virtuele aanhang op en dat is zo ongeveer het enige dat telt.

Invloed PVV

De werktitel van de Groep Wilders is PVV en zij wordt hardnekkig als politieke partij aangeduid. Het is daarentegen een eenmansbeweging en dat zal het altijd blijven.

Al vele jaren kunnen wij constateren en hebben wij geconstateerd dat de PVV zich toch vooral bezighoudt met het zaaien van haat en angst. Bovendien verhult de PVV op geen enkele wijze dat zij een schisma in onze samenleving wil bewerkstelligen. Het hanteren van fascistoïde taalgebruik en huldigen van fascistoïde denkbeelden wordt daarbij niet uit de weg gegaan. Integendeel, de PVV, Wilders voorop, gaat daar zelfs prat op. Dit verwerpelijke gedrag van Wilders en zijn kornuiten blijft natuurlijk niet onopgemerkt. Daar zorgen de media wel voor die elke oprisping zoveel mogelijk uitvergroten en er telkens als eerste bij willen zijn. Gratis publiciteit voor schandalig gedrag. Daar waar de rede verdwenen lijkt te zijn ligt de weg die het strafrecht ons biedt nog altijd open. Aangiften tegen haatzaaiende uitspraken van Wilders lijken succes te gaan krijgen. En dat is maar goed ook nu zijn collega's keer op keer blijken te falen in het beteugelen van dit gedrag.

Het is daarom ook onbegrijpelijk dat in het dagblad Trouw, inmiddels de onbetrouwbaarste krant van Nederland, een stukje verscheen van de hand van politiek redacteur Romana Abels waarin zij suggereerde dat de vervolging van Wilders toch vooral bedoeld zou zijn om zijn aanhang te verkleinen. Dan heeft mevrouw Abels er helemaal niets van begrepen en heeft de redactie van Trouw opnieuw zitten slapen.

Maar het is erger. Iets niet begrijpen is nog tot daar aan toe, maar om welke reden ook meehuilen met de wolven in het bos omdat dit nu eenmaal gevraagd wordt en scoort is zonder meer schandalig en niets minder dan minachting voor al die mensen die de moeite hebben genomen aangifte te doen tegen Wilders vanwege zijn schandalige discriminerende optreden ter gelegenheid van zijn kleine verkiezingsnederlagen.

Wat je de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker ook allemaal kunt tegenwerpen, hetgeen hij heeft gezegd over de PvdA, de VVD en het CDA is een waarheid als een koe. Deze partijen doen niets anders dan hun best zich de standpunten van Wilders eigen te maken. Dit gebeurt uiteraard uit electorale overwegingen en niet uit principiële overwegingen. Althans, dat mogen wij hopen.

Is een stem op de PVV een verloren stem waar het het bestuur betreft, waar het de toon van het debat, het draaien der standpunten en het politieke gedrag betreft is de invloed van Wilders groot. Veel groter dan wenselijk is. Dat geldt voor vrijwel elk onderwerp, maar toch vooral waar het de behandeling van allochtonen, vluchtelingen, werklozen en bijstanders betreft. Daarom is het van belang dat Wilders op alle mogelijke manieren de voet dwars gezet wordt, maar toch vooral dat hij met argumenten die al zijn leugens weerleggen om de oren wordt geslagen. Dat hier nu een strafrechtelijke vervolging aan kan worden toegevoegd is, is niet alleen wenselijk, maar in een reschtsstaat die Nederland graag wil zijn, zo logisch als het kan zijn.

Niet klagen maar vragen

In de huidige tijd zouden mensen niet in staat zijn tot het vragen van hulp. Dat zijn berichten die tot ons komen via de media. Ouderen regelen en betalen liever zelf hun hulp, omdat ze niet graag om hulp vragen. Jongeren vragen geen hulp omdat dat stom is. Maar dat mag betwijfeld worden. En dat niet alleen, daar moet tegen opgetreden worden. Mensen die menen hulp nodig te hebben moeten daar om kunnen vragen en als dat door allerlei overheidsmaatregelen ontmoedigd of zelfs vrijwel onmogelijk gemaakt wordt zullen politieke partijen én vakbonden in het geweer moeten komen. Zowel de partijen als de vakbonden dreigen niet thuis te geven. Ook zij trappen in het frame dat mensen niet om hulp willen of durven vragen. Zij horen vooral geklaag en reageren daarop met te zeggen dat er wel erg veel geklaagd wordt.

Het klopt dat er er veel geklaagd wordt. Er wordt veel te veel geklaagd en veel te weinig gevraagd. Vragen mag, vragen is niet eng en van vragen is nog nooit iemand dood gegaan.

Er is niets op tegen dat mensen elkaar bevragen, elkaar helpen, elkaar steunen en met raad en daad bijstaan. Er is wel iets op tegen wanneer dit van overheidswege verplicht wordt zonder dat de overheid ervoor zorgt dat de burgers gehoord worden, ondersteuning krijgen of desnoods bij de hand genomen worden. Wij zijn zelf de overheid en daar waar wij gezamenlijk tekortschieten zullen wij zelf voor redelijke oplossingen en alternatieven moeten zorgen. Dat moet langs parlementaire én langs buitenparlementaire weg mogelijk zijn. Nu de parlementaire weg geblokkeerd lijkt te worden door negatief politiek populisme liggen acties voor de hand. Daar zijn sterke bonden en sterke belangenbehartigers voor nodig. Wij hopen dat die in 2015 zullen opstaan zodat wij ons gezamenlijk kunnen bevrijden van het juk van wantrouwende politici die hun karretje aan de PVV-fiets hebben gehangen. En van het juk van het alles vernietigende kapitalisme, maar dat spreekt voor zich.

De redactie van De Waarheid Nu wenst u een goed 2015.

 


Share |