29 januari 2008 - Nederland maakt zich schuldig aan ernstige schendingen van het oorlogsrecht in Afghanistan. Dat zeggen twee advocaten die maandag aangifte hebben gedaan tegen de Nederlandse regering en de top van de krijgsmacht, schrijft Trouw. De Nederlandse militairen zouden onvoldoende rekening hebben gehouden met de aanwezigheid van burgers.

Volgens de advocaten Nico Steijnen en Meindert Stelling, die actief zijn voor de vereniging Juristen voor Vrede, gaat het onder meer om een gevecht in het district Chora waarbij tussen de vijftig en zeventig burgerslachtoffers vielen. De meeste van hen zijn volgens onafhankelijk onderzoek door Nederlands vuur gedood. De Navo-commandant in de provincie Uruzgan typeerde het gebruik van zware infanterie door de Nederlanders als strijdig met het oorlogsrecht. Zijn meerderen waren volgens Trouw een andere mening toegedaan.

Het Openbaar Ministerie doet al onderzoek naar het gevecht in Chora in juni, maar volgens de vredesadvocaten heeft Nederland al in 2003 in Afghanistan burgerslachtoffers gemaakt. De juristen stellen in de krant dat de Navo zichzelf een vrijbrief heeft gegeven om de leiders van de Taliban 'buitenrechtelijk te executeren'.

De aangifte heeft betrekking op onder anderen de Nederlandse Commandant der Strijdkrachten Dick Berlijn en secretaris-generaal van de Navo Jaap de Hoop Scheffer en de hoogste ambtenaren van de ministeries van Buitenlandse Zaken en Defensie. Volgens Trouw wordt naar verwachting woensdag bekend of het OM de klachten in behandeling neemt. De advocaten, die eerder onder meer probeerden Nederland vervolgd te krijgen voor luchtaanvallen in het voormalige Joegoslavië, hebben al laten weten naar het gerechtshof te stappen als het OM niets doet met de klacht. (Novum) Artikel in Trouw...

OM wijst aangifte tegen Nederland- se schending humanitair oorlogs- recht af

Zeist/Den Haag, 30 januari 2008 - Alsof hem de gifbeker werd toegediend, zo snel heeft het OM de ingediende aangifte, tegen de Nederlandse militaire en politiek-ambtelijke top wegens hun verantwoordelijkheid voor ernstige schendingen van het humanitair oorlogsrecht in Afghanistan meteen weer uitgespuwd! Deze aangifte was ingediend door een tweetal advocaten, mr. M.J.F. Stelling en mr.N.M.P. Steijnen, gespecia- liseerd in het internationaal humanitair recht.

Reeds vandaag, 30 januari 2008, kwam de mededeling binnen het dat hun aangifte wegens

1. het onvoldoende inachtnemen van de internationaalrechtelijke beschermingsverplichtingen jegens de Afghaanse burgerbevolking,

2. de schending van het Anti-Folterverdrag vanwege de overdracht van Afghaanse krijgsgevangen aan de Afghaanse autoriteiten, en

3. de schending van het verbod tot buitengerechtelijke executie door commitment aan de NAVO-policy van een doelgerichte liquidatie van 'hogere' Taliban-leiders,

door het OM is afgewezen.

Het OM stelt zich hierbij allereerst op het standpunt dat er van strafbare feiten 'noch hier te lande, noch ingevolge de Wet Internationale Misdrijven (WIM)' sprake zou zijn.

Punt uit, geen gram verdere motivering!

Nimmer in de Nederlandse rechtsgeschiedenis zal 'een onderzoek' door het OM in zo'n razende vaart zijn uitgevoerd! Welke kwaliteit en diepgang dit zogenaamde 'onderzoek' zal hebben gehad, laat zich daarmee raden.

De situatie is duidelijk: deze hete aardappel moest men weer kwijt. Het OM heeft zich hier simpelweg gevoegd naar de wens van de Minister van justitie om deze zaak met de grootste spoed 'af te doen'. Het OM heeft hier dan ook louter gefungeerd als de lakei van het ministerie van justitie.

Nadere stappen

Zoals door ons al aangekondigd wordt nu tegen deze afwijzing van het OM meteen beroep ingesteld bij het Gerechtshof in Den Haag. De tekst van dit beroepschrift, dat vandaag nog zal worden ingediend, kunt u lezen op: http://www.omslag.nl/

---------------------------------------------------------

Nadere toelichting op de afwijzende beslissing van het OM

Het OM komt ook nog met een tweede argument voor zijn afwijzing. Dat argument is zo mogelijk nog bedenkelijker dan het, volstrekt nietszeggende, eerste argument. En dat is een geheel aan de eigen fantasie ontsproten voorstelling van zaken dat vervolging van de generaals Dick Berlijn en Ton van Loon, kolonel Hans van Griensven, secretaris-generaal van de NAVO Jaap de Hoop Scheffer, en de secretarissen-generaal van Defensie en van Buitenlandse zaken, repectievelijk A. Annink en Ph. de Heer, door het OM bovendien onmogelijk zou zijn. Want het OM mag immers geen ministers vervolgen. Daarover mag alleen de Tweede Kamer of de Kroon beslissen. En dus, zo knoopt het OM hier de eigen ongebreidelde fantasie aan vast, mag het OM ook geen mensen vervolgen die onder de verantwoordelijkheid van een minister vallen.

Dit vormt een volstrekte ontkenning van de zelfstandige verantwoordelijkheid in strafrechtelijke zin van ambtenaren die in ondergeschiktheid van een minister handelen, een zelfstandige verantwoordelijkheid die behoort tot de essentie van het internationaal humanitair recht en van de Wet Internationale Misdrijven (WIM).

Wat vormt de achtergrond van deze 'hersenkronkel' waarmee het OM hier komt om zich maar zo snel en definitief mogelijk uit de voeten te kunnen maken? Dat is een recent arrest van de Hoge Raad, waarin ons hoogste rechtscollege meende te moeten bepalen dat, ook als het om mogelijke ernstige schendingen gaat van het internationaal humanitair recht, zoals bijvoorbeeld schendingen van het Anti-Folterverdrag, eventueel daarvoor verantwoordelijk te achten Nederlandse ministers niet vervolgd zouden kunnen worden dan op voorslag van de Kroon - dat zijn ze dus zelf - of van de Tweede Kamermeerderheid - hun politieke vrienden dus -. (Arrest Hoge Raad 19 oktober 2007 LJN: BA8485)

Waarmee ons hoogste rechtscollege in Nederland, als enig 'beschaafd' land, zijn politieke top dus een hoge mate van immuniteit van strafvervolging meent te moeten - en te kunnen! - voorzien voor wat betreft eventuele (mede)aansprakelijkheid voor eventuele misdrijven tegen het internationaal humanitair recht. En dit terwijl het internationaal humanitair recht nu juist tot esssentie heeft dat iedereen, ongeacht diens maatschappelijke positie - tot zelfs staatshoofden toe - voor misdrijven van dit kaliber vervolgbaar en strafbaar zijn.

Wat het OM hier nu dus meent te kunnen doen, is deze hier door de Hoge Raad ingezette kwalijke lijn simpelweg doortrekken: gisteren decreteerde de Hoge Raad het verderfelijke standpunt dat ministers alleen vervolgbaar zijn met instemming van henzelf of van hun politieke vrienden in de Kamer voor eventuele misdrijven tegen het internationaal humanitair recht waarvoor zij (mede)aansprakelijk zouden kunnen worden gehouden en vandaag kondigt het OM, in vervolg daarop, simpelweg af als de juridische waarheid dat dit 'dus' ook heeft te gelden voor alles wat tot 'de hofhouding' van de ministers kan worden gerekend.

Voor het Gerechtshof, waar inmiddels door ons bijgaand beroepschrift wordt ingediend, zal een ander nog uitvoerig aan de orde worden gesteld.

Zodra de openbare zitting van het Hof over deze kwestie bekend is, zal daarvan door ons kennis worden gegeven.

Ook latere verdere beroepsmogelijkheden, zoals aangifte bij het Anti-Foltercomite en bij het Internationaal Strafhof, zullen door ons, indien nodig, in een later stadium benut worden.

(einde persbericht)