Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Hoe lang laat Groningen zich nog foppen?

Gas

Van de redactie

11 januari 2014 - Toen in 1959 bij Kolham het eerste gasveld werd gevonden konden de Groningers hun geluk niet op. Alsof er enorme klompen goud ontdekt waren. Welvaart en voorspoed zou aan Groningen niet voorbij gaan en dat was een fijne gedachte.

Dat de Staat vrijwel onmiddellijk ingreep en met de Aardgasnota een streep door de Groningse rekening zette mocht de pret nauwelijks drukken. Het zou wel goed komen daar in het hoge Noorden. De Groningers bleken zich al snel schromelijk vergist te hebben. Via de Staatsmijnen legde de overheid voor 50 procent beslag op het gas en de andere helft werd netjes verdeeld tussen Shell en Esso. De burgers kwamen nauwelijks in het verhaal voor en moesten hopen op de goedwillendheid van de overheid.

De aardgasbaten bleken een geschenk uit de hemel voor opportunistische gewetenloze politici die hiermee hun politieke hobby's konden financieren. Zo werd met een kwart van de baten de sociale zekerheid gefinancierd, zodat belastingverhogingen grotendeels konden worden vermeden. Belastingverhogingen die toch vooral de rijkere Nederlanders zouden treffen. De opbrengsten werden voornamelijk aangewend om feestelijke projecten te financieren en dan vooral projecten waar de Randstad profijt van had. Het geld dat het aardgas opleverde werd grotendeels verjubeld. Ook toen ontbrak het de politiek aan langetermijnvisie en was het al opportunisme dat de klok sloeg. Er is niets veranderd.

Het werd de Groningers allengs duidelijk, dat zij nauwelijks profiteerden van de gasvelden die onder hun bodem was ontdekt en die door de Staat werden geëxploiteerd om de gaten in de Randstad te dichten.

Inmiddels, in 2014, telt de provincie Groningen de grootste aantallen werklozen, uitkeringsgerechtigden, arbeidsgehandicapten, armen en achterstandsgebieden. Het opleidingsniveau in NO Groningen is het laagste van Nederland, de bevolkingskrimp het hoogst. Overheidsinstellingen die zich in Groningen vestigden verdwenen bijna net zo snel als ze kwamen, particuliere bedrijven, gelokt met subsidies, kunnen het hoofd niet of nauwelijks boven water houden.

Jarenlang werd gewaarschuwd voor aardbevingen die konden ontstaan als gevolg van ongelimiteerde gaswinning. Jarenlang werd het gevaar van aardbeving ontkend of gebagatelliseerd. Jarenlang werd een complete provincie door de Nederlandse overheid beschouwd als koloniaal wingebied en jarenlang konden de Groningers zich maar beter koest houden.

Nu gebleken is, dat er wel degelijk een oorzakelijk verband bestaat tussen de steeds zwaarder wordende aardbevingen en de gaswinning door de NAM en nu ook gebleken is, dat die aardbevingen zowel enorme materiële als immateriële schade aan de burgers van Groningen toebrengen heeft het kabinet Minister Kamp bereid gevonden de rol van de Kop van Jut op zich te nemen. Kamp bezoekt de provincie Groningen inmiddels zo vaak, dat hij er beter kan gaan wonen. Dat laatste gaat niet gebeuren, want vrijwel niemand wil daar nog wonen. Veel te gevaarlijk en veel te uitzichtloos.

"Kamp komt alleen maar praten", zeggen de Groningers. En zo is het. Kamp is de koning van de lege hand gebleken, maar hij schijnt er nauwelijks hinder van te ondervinden. De gemiddelde Groninger is zijn baan kwijt, heeft een onverkoopbaar beschadigd huis, kan niet of nauwelijks rondkomen en gaat gebukt onder het wanbeleid van Groninger bestuurders.

De tijd van praten en polderen lijkt voorbij. De overheid is alleen nog maar gevoelig voor financiële prikkels. Het verhinderen van de gaswinning, ongehoorzaamheid, lijkt vooralsnog de enige remedie om de overheid te doen inzien dat het welletjes is. Hiervoor is het vormen van een hechte eenheid door de Groninger bevolking noodzakelijk. Het verzet dat tot nu toe enorm versnipperd is doordat, met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur, sommige politieke partijen acties voor eigen gewin schijnen te ontplooien, wordt door de overheid glimlachend aangezien.

De "acties", ook die van de FNV, doen geen recht aan de rechtmatige claim van alle burgers in Groningen die nu al decennia lang door de Staat zijn gefopt en belazerd.

 


Share |