|
Regering-Bush bemoeilijkt milieubocht
onder Obama
UXBRIDGE, 2 december 2008 - Terwijl de
wereld deze week in Polen samenzit om oplossingen te vinden
voor de klimaatcrisis, keurt het Witte Huis onder George
W. Bush op de valreep tientallen maatregelen goed die een
verandering van het milieubeleid onder Obama moeilijker
maken.
Oliemaatschappijen mogen op een miljoen
hectare natuurgebied in Utah en Wyoming naar olie gaan boren,
de wetgeving in verband met de bescherming van bedreigde
diersoorten en het voorkomen van luchtvervuiling wordt uitgehold,
sommige regels voor industriële landbouw worden opgeheven
en mijnbouwmaatschappijen krijgen nieuwe licenties voor
het afgraven van bergtoppen waaronder steenkoolvoorraden
schuilgaan.
De regering vaardigt op de valreep
nog veel maatregelen uit; sommige daarvan zijn draconisch,
zegt Josh Dorner van de milieuorganisatie Sierra
Club. Dergelijke midnight regulations
kunnen worden uitgevaardigd door het Witte Huis zonder voorafgaand
overleg met het parlement of de publieke opinie. In november
werden meer dan zestig van dergelijke regels uitgevaardigd,
met de bedoeling de bewegingsruimte van de regering Obama
drastisch in te perken.
Stappenplan voor het milieu
Volgens een coalitie van 29 belangrijke
milieugroeperingen zal in 2009 duidelijk een nieuwe wind
door het Witte Huis waaien. De coalitie had vorige week
een ontmoeting met het overgangsteam van de nieuwe president
en presenteerde haar stappenplan voor economische
stimuli, energie, klimaatverandering en andere urgente milieukwesties.
Margie Alt, directeur van Environment
America is erg optimistisch: De prioriteiten
van de nieuwe regering gaan goed samen met ons stappenplan.
Obama heeft gezegd dat hij de uitstoot
van broeikasgassen in 2020 wil verminderd zien tot het niveau
van 1990, en met 80 procent tegen 2050. De meeste milieugroeperingen
roepen op tot ambitieuzere doelen, zoals een vermindering
van de uitstoot van 25 tot 40 procent onder het niveau van
1990 tegen 2020, zoals wordt gevraagd door het Klimaatpanel
van de VN (IPCC). Maar we zijn het erover eens dat
de transitie naar een groene economie de oplossing is voor
de huidige economische crisis, zegt Frances Beinecke,
directeur van de Natural Resources Defence
Council. We kunnen tegelijk drie problemen
oplossen: de economie, de energievoorziening en het milieu.
De toekomstige regering-Obama zal uitpakken
met een economisch relancepakket van meer dan 500 miljard
dollar. Milieuactivisten verwachten nooit geziene investeringen
in het verouderde elektriciteitsnet van het land. Een
kwart van de energie die wordt gegenereerd in de VS, gaat
verloren tijdens de transmissie, zegt Kevin Knobloch,
president van de Unie van Bezorgde Wetenschappers. Zonder
een nieuw elektriciteitsnet is het gebruik van alternatieve
energiebronnen bovendien niet rendabel. De investeringen
in hernieuwbare energiebronnen en de vernieuwing van het
elektriciteitsnet zouden vijf miljoen jobs opleveren.
Alaska
De coalitie van milieugroeperingen pleit
ook voor een beschermingsfonds van 450 miljoen dollar om
ongerepte gebieden in de VS te beschermen en meer parken
aan te leggen. De natuur heeft hulp nodig, zegt
Larry Schweiger, voorzitter van de National
Wildlife Federation. We moeten de gezondheid
en de diversiteit van landschappen bewaren, corridors creëren
voor soorten om te migreren. De omstandigheden zijn aan
het veranderen en wij moeten bijspringen om het natuurlijk
kapitaal van de natie te beschermen.
Er is vooral nood aan maatregelen
om Alaska te beschermen, zegt Schweiger. De coalitie
eist een onmiddellijke opschorting van de licenties om olie
en gas te winnen in de zee rond Alaska en een voorzichtigere
aanpak als het gaat om industriële activiteiten in
de regio. (Stephen Leahy, IPS)
--------------------
"Poznan wordt
mislukking door Bush"
Interview met Filippijnse socioloog Walden
Bello
VITERBO, 2 december 2008 - Barack Obama
lijkt de klimaatcrisis ernstig te nemen. Maar de ploeg van
de afscheidnemende Amerikaanse president George W. Bush
steekt stokken in de wielen op de klimaatconferentie in
het Poolse Poznan, waar nu over een nieuw internationaal
klimaatpact wordt onderhandeld. De Filippijnse socioloog
Walden Bello, de winnaar van de alternatieve Nobelprijs
in 2003, heeft er geen goed oog in.
IPS: Barack Obama heeft beloofd per jaar
15 miljard dollar te gaan investeren in alternatieve energiebronnen;
hij heeft ook ambitieuze doelstellingen om de Amerikaanse
CO2-uitstoot te verminderen. Is dat een eerste stap naar
de ratificatie van het protocol van Kyoto door de VS?
Walden Bello: Ik ben ervan overtuigd
dat de regering-Obama het protocol zal laten ratificeren.
Maar in Poznan worden de VS nog vertegenwoordigd door de
uittredende regering. Die heeft zich altijd verzet tegen
bindende reductieafspraken. Ik vrees dat Poznan daardoor
geen positieve resultaten zal opleveren.
Belangrijk is ook hoe ambitieus Obama
zal blijken. Hoeveel zullen de VS onder zijn bewind over
hebben voor het milieu? Het zou fataal zijn als Obama oor
krijgt voor de redenering van de belangengroepen die zwaar
op de huidige regering wegen. Die argumenteren nu dat de
recessie het onmogelijk maakt prioriteit te geven aan de
klimaatverandering.
Volgens een VN-studie is de uitstoot van
broeikasgassen in de industrielanden tussen 2000 en 2006
nog met 2,3 percent toegenomen, al schrijft het Protocol
van Kyoto die landen voor de uitstoot in vergelijking met
1990 met 5,2 procent te verminderen. Waarom werkt die afspraak
niet?
Daarvoor zijn verschillende redenen.
In de eerste plaats waren de doelstellingen van Kyoto relatief
ambitieus. Ten tweede deden de VS niet mee, al waren ze
lang de belangrijkste producent van broeikasgassen. Ze stelden
meteen ook de legitimiteit van het protocol in vraag.
Het beleid van de regering-Bush heeft de klimaatverandering
in belangrijke mate in de hand gewerkt. Als je dat als een
milieudelict zou beschouwen en als dergelijke misdaden onder
de rechtspraak van het Internationaal Strafhof zou vallen,
zouden Bush en de leden van zijn regering berecht moeten
worden.
China en India stoten ook almaar meer broeikasgassen
uit. Zij zeggen dat ze hun uitstoot maar zullen inperken
nadat de industrielanden dat hebben gedaan. Moeten Europa
en de VS het initiatief nemen?
Het Noorden is historisch gezien
de hoofdverantwoordelijke voor de toename van broeikasgassen
in de atmosfeer. Het is dus alleen maar rechtvaardig dat
de landen van het noorden de eerste stap zetten. Waarom
zouden ontwikkelingslanden als India en China hun uitstoot
moeten verminderen als de economische supermachten die de
grote milieucrisissen hebben veroorzaakt, dat nog niet naar
behoren doen?
Er is dus een onderhandelde oplossing
in twee fasen nodig : eerst moet er een engagement komen
van de VS en de andere rijke landen, en daarna moeten ook
India, China en misschien ook Brazilië bindende reductienormen
aanvaarden.
De Wereldbank wordt ervan beschuldigd het
internationale regime van uitstootrechten naar zijn hand
te willen zetten. Dat systeem moet de uitstoot in het noorden
omlaag halen en tegelijk de ontwikkelingslanden helpen.
Welke rol moet de Wereldbank in dit verband spelen?
De Wereldbank moet geen enkele rol
spelen. De inbreng van de instelling heeft een negatief
effect, zeker als je bedenkt dat ze veel meer investeert
in oliewinning dan in alternatieve energiebronnen.
Het Milieuprogramma van de VN is
het aangewezen instrument om initiatieven tegen de klimaatverandering
te financieren. Het zou een ramp zijn als de Wereldbank
die taak krijgt toegewezen. De Bank wordt gedomineerd door
de rijke landen en hun banken, de instanties die de grootste
fouten hebben gemaakt in de strijd tegen de klimaatverandering.
(Antonio Marafioti, IPS)
|