door Etienne Heyndrickx

De "Westerse" academici, mediacommentatoren en politieke leiders (ook de socialistische) zorgen er voor dat de mensen zolang mogelijk blijven geloven in de diplomatie om problemen zoals oorlog, armoede, werkloosheid op te lossen. Intussen word er dagelijks bewezen dat diplomatie of resoluties deze toestanden niet oplossen.

Integendeel er zijn nog nooit zoveel beschavingen verwoest, zoveel mensen vermoord. In naam van god, democratie en vrijheid werd het 4de RIJK opgebouwd. Zogezegd in "ONS" (het volk) belang.

Een zaak staat als een paal boven water, het gebeurd met "ONS" geld (van de belastingsbetaler) en niet in ons belang, noch voor de democratie of de vrijheid. Maar wel in het belang van de heersende politiek-economische belangengroepen en met de steun van de socialistische partijbonzen. Voor de Sociaal-democratische (Socialistisch) leidingen is het belangrijkste: het kapitalisme mogen medebeheren door ten kostte van alles in een Regering te kunnen zetelen, zogezegd omdat als zij er niet bij zijn het nog slechter zou zijn!! En als het dan toch slechter gaat (Renault, Sabena, General Motors, enz) dan zwijgen zij zich bijna dood of komen zij tot het besluit: wij zijn machteloos.

Een van de belangrijkste progressieve denkers Michael Parenti in de VS, heeft in 1997 zijn boek uitgebracht met als titel: Against Empire. Dit werd onlangs vertaald in het Nederlands met als titel: Het Vierde Rijk of de brutale realiteit van de VS-wereldheerschappij.

Het is een absolute aanrader, Parenti legt op een begrijpelijke wijze uit met een hele reeks voorbeelden hoe het 4de Rijk ontstaan is en waarom het zover kunnen komen is. Daarom dacht ik hierover in twee afleveringen een korte samenvatting te maken over de inhoud, die de aanleiding kan zijn om deze in zijn geheel te lezen.

HET VIERDE RIJK of de brutale realiteit van de VS-wereldheerschappij (1)

Michael Parenti. Het Vierde Rijk of de brutale realiteit van de VS-wereldheerschappij. Uitg. EPO, Lange Pastoorstraat 25-27, 2600 Berchem Antwerpen. 285 blz. € 23.

IMPERIALISME

De ene natie die zich verrijkt met de grond, de arbeid, de grondstoffen en de markten van een ander volk. Groei van het kapitaal is een eerste vereiste voor allen die geld hebben (veel geld) daarvoor zijn alle middelen goed, dus ook oorlog of enorme financiële steun aan groepen of leiders (presidenten, koningen, partijbonzen) die openlijk de belangen van de rijken (klasse) willen in stand houden.

Tussen 1985 en 1990 investeerden VS bedrijven 85% meer in landen zoals Zuid-Korea, Taiwan, Spanje en Singapore. Hierdoor liggen de winsten van deze VS-bedrijven in de derde wereld 50% hoger dan in de geïndustrialiseerde landen. City Bank haalt 75% van zijn winst uit overzeese operaties (dus buiten de VS).

Zo ontstonden de zogeheten transnationale ondernemingen, één vb: General Motors produceert auto's, vrachtwagens en allerlei onderdelen in Canada, Brazilië, Venezuela, Spanje, België, Joegoslavië, Nigeria, Singapore, de Filippijnen, Zuid-Afrika, Zuid-Korea en nog een dozijn andere landen. Deze GESPREIDE productie geeft G.M. de kans stakingen in het ene land op te vangen door de PRODUCTIE op te voeren in het andere land en de arbeiders in verschillende landen tegen elkaar op te zetten. Het antwoord van de leider van de Sp.a in België was: " Wij zijn machteloos" maar laat ons de expansiesteun (geld) aan Ford nog opdrijven ..!

Investeerders vallen een land niet binnen om het te verheffen, maar om zich zelf te verrijken. Landen die de kapitalistische logica trachten te doorbreken worden geconfronteerd met economische sancties en militaire dreiging.

IMPERIALISME VANDAAG..

Derdewereldlanden worden onderbetaald voor hun export en moeten regelmatig te veel betalen voor wat zij uit de geïndustrialiseerde wereld importeren. Zo moeten zij hun koffie, katoen, vlees, tin, koper en olie goedkoop ter beschikking stellen van buitenlandse vennootschappen om tegen pijnlijk hoge prijzen afgewerkte producten, machines en vervangstukken in te voeren.

DE BUITENLANDSE HULP ALS WAPEN

Het nettoresultaat van de buitenlandse hulp is, net als bij de meeste overzeese investeringen, dat de rijkdom zich alsmaar meer concentreert bij alsmaar minder mensen en dat de armoede van de overgrote meerderheid toeneemt.

Een grote som geld kan onmogelijk op een klasseneutrale manier worden geïnjecteerd in een klassenmaatschappij, het gaat ofwel naar de rijken ofwel naar de armen. Altijd naar de rijken dus.Toen de in 1970 democratisch verkozen Chileense president Allende hervormingen aankondigde ten voordele van de arbeidersklasse en hij de privileges van rijke investeerders wilde afbouwen werd alle VS hulp meteen stopgezet op één na: de steun aan het Chileense leger werd opgevoerd.

MET WELDOORDACHT GEWELD.

De geschiedenis van het imperialisme heeft weinig of geen vreedzame kolonisators gekend. Alleen door een verpletterende en vaak brutale militaire overmacht waren de indringers in staat het land van andere volkeren af te pakken, belastingen af te persen, hun cultuur te ondermijnen, hun dorpen te vernietigen, hun ambachten en nijverheid te liquideren en ze als slaven of contractarbeiders aan het werk te zetten. De Spanjaarden deden het in Zuid- en Centraal-Amerika, de Portugezen in Angola, Mozambique en Brazilië, de Belgen in Kongo, de Duitsers in Zuid-West-Afrika, de Italianen in Libië, Ethiopië en Somalië, de Nederlanders in Oost-Indië, de Fransen in Noord-Afrika, Madagaskar en Indochina, de Britten in Ierland, Mandsjoerije en China en de Amerikanen in Noord-Amerika, de Filippijnen, Centraal-Amerika, de Caraiben en Indochina .. En de lijst is verre van volledig.

De geschiedenis van het imperialisme is de geschiedenis van de slavernij en van de afslachting van miljoenen onschuldigen; een geschiedenis die niet minder gruwelijk is omdat men er in onze scholen gemakshalve over zwijgt. De socialistische partijen zwijgen ook… zoals gewoonlijk.

De globalisering is ontworpen om het lot van de wereldeconomie over te laten aan de genade van bankiers en multinationals, en dus een logisch verlengstuk van het imperialisme. De globalisering is de overwinning van het imperium op de republiek, de overwinning van het internationale financieringswezen op de democratie.

Een wereldwijd Militair IMPERIUM

De wereldoverheersing kost handen vol geld. Vandaag spendeert de VS meer aan bewapening en andere vormen van "Nationale veiligheid" dan alle andere landen ter wereld samen. De VS kunnen naar eigen goeddunken, ongestraft toeslaan, zoals de moorddadige afrekening met Irak (1990, 2003) aantoont.

Sedert de tweede wereldoorlog heeft de VS-regering voor meer dan 200 miljard dollar (8000 miljard fr) militaire hulp gespendeerd om meer dan 2,3 miljoen soldaten en binnenlandse veiligheidstroepen in een achttal landen te trainen en te subsidiëren. De bedoeling was niet die landen te vrijwaren voor een buitenlandse invasie, maar de rijke machthebbers en multinationale investeerders te beschermen tegen de gevaren van binnenlandse antikapitalistische oproer.

VS-leiders hebben de mond altijd vol van democratie. Toch hebben zij gedurende de laatste vijftig jaar democratisch verkozen, hervormingsgezinde regeringen omver geworpen ( met geweld) in Guatemala, Guyana, de Dominicaanse republiek, Brazilië, Chili, Uruguay, Syrië, Indonesië, Griekenland, Argentinië, Bolivia, Haïti, en talloze andere landen. Deze regeringen werden omver geworpen met financiële steun van de nationale veiligheidsmachine van de VS.

(Uitpers, nr. 49, 5de jg., januari 2004)

----------------------------------------

Het Vierde Rijk

door Etienne Heyndrickx

Michael Parenti. Het Vierde Rijk of de brutale realiteit van de VS-wereldheerschappij. Uitg. EPO, Lange Pastoorstraat 25-27, 2600 Berchem Antwerpen. 285 blz. € 23.

Het eerste deel van het overzicht van "Het Vierde Rijk" van de hand van de progressieve Amerikaanse denker Michael Parenti verscheen in vorig nummer van Uitpers. Hier volgt het tweede en laatste deel.

Waarom Interventies ?

Waarom vindt een volgens eigen zeggen vredelievende natie het noodzakelijk zoveel geweld en onderdrukking te gebruiken tegen zoveel mensen en op zoveel verschillende plaatsen?

Omdat de VS politiek de wereld wil veiligstellen voor de grote vermogens en hun wereldwijd systeem van kapitaalsaccumulatie. Regeringen die de rijkdom onder het volk willen verdelen, riskeren niet alleen de toorn van de VS maar ook een interventie of invasie.

De allereerste bekommernis van de VS (imperialistische staat) is niet zozeer de rechtstreekse bescherming van investeringen van een specifieke firma – soms wel.De VS wil in eerste instantie het wereldwijd systeem van individuele verrijking beschermen tegen elke andere organisatievorm. De Cuba-politiek van de VS is daar de illustratie van.Het embargo is er juist het bewijs van. De VS tolereert niet dat staten zich willen loswrikken uit de klauw van het wereldkapitalisme. Een land dat kiest voor een onafhankelijke ontwikkeling is dan ook een gevaarlijk voorbeeld en moet dus op de knieën gedwongen worden.

Algemene verwarring

Interventiestrijdkrachten slaan niet toe waar het kapitalisme heerst, ze slaan toe waar het kapitalisme wordt bedreigd. Als de nieuwe opiniemakers het politiek leven in zijn complexiteit willen beschrijven, waarom zijn ze dan zo zwijgzaam als het om de verschrikkelijke realiteit van het imperialisme gaat ?

Vijanden bedenken

"Onze" buitenlandse belangen moeten worden beschermd, zegt Washington. Men zou zich kunnen afvragen of ieder van ons in de VS daar wel bij gebaat is. Verre landen , die meestal de Amerikanen niet eens kennen , blijken plots van ‘vitaal belang‘ Om ‘onze’ olie in het Midden- Oosten en ‘onze’ grondstoffen en markten elders in de wereld te beschermen, moeten ‘onze’ zonen en dochters deelnemen aan overzeese avonturen (moordpartijen), en die worden betaald met ‘onze’ belastingen.

Lasten en lusten

Gesuggereerd wordt dat de gemiddelde Amerikaan er alle belang bij heeft dat het goed gaat met de multinationals. Toch zijn het uitgerekend de multinationals die het ‘eigen volk’ in de steek laten en goedkope arbeid zoeken in het buitenland. De regering van de VS, en dus de belastingsbetaler, betalen de wapens en de hulpgoederen die de wereld veilig moeten maken voor General Motors, General Dynamics, General Electrics en alle andere ‘generals’.

Kortom: drie dollar gemeenschapsgeld uitgeven om één dollar privé-fondsen te beschermen is helemaal niet onzinnig …als je het bekijkt vanuit het perspectief van de investeerder. Om één dollar van zichzelf te beschermen zullen ze niet aarzelen drie, vier, vijf dollar van ‘ons’ geld uit te geven. Om hun geld te beschermen, komt ons geld goed van pas.Geen enkel land mag zomaar een eigen ontwikkelingskoers uitzetten. Een land dat zoiets probeert, moet gestraft worden en ontmoedigd worden omdat het anders een inspiratiebron of een materieel steunpunt zou kunnen worden voor andere naties die de misontwikkeling van het wereldkapitalisme afwijzen.

Cultureel Imperialisme

Het imperialisme beheerst de communicatiewereld. Miljoenen nieuwsberichten , foto’s, editorialen, beelden overspoelen dagelijks zowat alle andere landen. De CIA bezit wereldwijd meer dan 200 dagbladen, tijdschriften, kabelnetwerken en uitgeverijen.

Terwijl het bij wet verboden is dat buitenlanders de verkiezingscampagnes van VS-kandidaten steunen, hebben de beleidsmensen in Washington zich het recht voorbehouden tussen te komen bij verkiezingen in het buitenland: Italië, de Dominicaanse Republiek, Panama, Nicaragua en El Salvador. VS-leiders vinden het vanzelfsprekend dat zij, waar ook ter wereld, mogen tussenkomen in de economische, militaire, politieke of culturele praktijken en instellingen van een land.Dat is wat het betekent een wereldrijk (Imperium) te hebben.

Sterk Imperium, zwakke gemeenschap

Hoe handiger het imperium de rijkdommen van de gemeenschap plundert, hoe succesvoller het is. In vorig hoofdstuk hebben we gezien hoe de financiële lasten van het imperialisme gedragen worden door de gewone belastingsbetaler, terwijl de winsten verdwijnen in de zakken van bevoorrechte enkelingen.Maar er zijn nog andere trucs om het Amerikaanse volk te laten opdraaien voor de kosten van het wereldrijk.

Jobs exporteren

Reeds in 1916 voorspelde Lenin dat de ontwikkeling van het kapitalisme niet alleen zou leiden tot export van goederen, maar ook tot uitvoer van eigen kapitaal.Wat vandaag grootschalig gebeurt. Het Amerikaanse kapitalisme produceert op dit ogenblik acht maal meer in het buitenland dan het exporteert. Een derde van alle arbeiders die voor een Amerikaanse multinational werken, doen dit in het buitenland. Multinationals moeten geen belastingen betalen op de winsten die zij in het buitenland maken.

Imperium en Milieu

Jarenlang werden onkruidverdelgers, pesticiden en allerlei chemische stoffen die in de VS al lang verboden waren verkocht aan de Derde Wereld omdat er daar geen wettelijke voorschriften bestonden.Omdat de export gegarandeerd is, blijven deze giffen de gezondheid ondermijnen van arbeiders in de Amerikaanse fabrieken waar ze worden geproduceerd. En zij komen later op ons eigen bord terecht via geïmporteerd fruit, groenten, vlees en koffie, nadat ze in zowat de hele Derde Wereld een erfenis van ziekte en dood hebben achtergelaten.Ook het VS-leger doet een aardig duitje in de pollutiezak. Tientallen jaren reeds lozen producenten van radioactieve wapens radioactief afval inde lucht, de grond het grondwater en de rivieren. Het leger is de grootste consument van brandstof in de VS en de grootste vervuiler. Kortom, een van de grootste gevaren voor de veiligheid en het welzijn van het VS publiek en voor de hele planeet is het VS leger zelf.

Amerikaanse verliezen

Het leger is ook een bedreiging voor zijn eigen rekruten. Beroepsmilitairen komen om in verkeersongevallen, vliegtuigcrashes, scheepsbranden en valschermsprongen.Tussen 1979 en 1988 bedroeg het aantal dodelijke slachtoffers (gevechtsituaties niet meegerekend) 20.269. Daarnaast pleegden enkele honderden zelfmoord.

De gemeenschap plunderen

Het imperium plundert de gemeenschap.De operationele kosten van het wereldomvattend militair netwerk

zijn zodanig toegenomen dat ze de gemeenschap ondermijnen. Tussen 1948 en 1994 spendeerde de federale regering bijna 11 triljoen dollar aan het leger. Armoede bestaat zowel in de rijke, geïndustrialiseerde wereld als in de Derde Wereld. In het rijkste land ter wereld de VS, is het aantal mensen dat beneden de armoedegrens leeft tussen 1985 en 1995 gestegen van 24 miljoen tot 35 miljoen.

Als we het dus over "rijke naties" en "arme naties" hebben mogen we niet vergeten dat er miljoenen armen zijn in de rijke naties en duizenden rijke in de arme.

Er waren overwinnaars en verliezers

Bij de verliezers verhongerde het gewone volk

Bij de overwinnaars verhongerde het gewone volk ook.

Net zoals in het oude Rome en alle imperia nadien wordt het gewone volk leeg gemolken om enkelingen vet te mesten.

Tot daar een beknopt overzicht van de eerste hoofdstukken uit het boek;

Het boek gaat verder met de volgende hoofstukken: Een vreselijk succes, Drugs, Leugens en video-oorlogen, Nobele bedoelingen, De macht van het volk en de macht van de staat, Voodoo-economie of verpaupering van Amerika, Het Vierde rijk in de academische wereld, Echte alternatieven.

Nawoord, Dood aan Irak: het waarom.

Michael Parenti eindigd zijn boek met: Hoe meer we weten waar we tegenover staan, hoe beter we het kunnen bestrijden.

Het probleem is en in het bijzonder, dat de Westerse (Europese) Sociaal democratische (Socialistische) partijleiders met de mensen die voor hen kiezen doen alsof Imperialisme iets is, uitgevonden door uiterst links, en zwijgen ze over welke misdaden dit met zich meebrengt en dit sedert tientallen jaren, de sociaal-democratie stelt niets meer in vraag: niet het kapitalisme noch het imperialisme of de vrije markteconomie. Zij zijn maar in één zaak geïnteresseerd, deelnemen aan de regering (kapitalisme medebeheren) en de mensen doen geloven dat: als het slecht gaat, het de schuld is van de katholieken, de liberalen, de rechtsen of … de wereld is veranderd. Waar ze in alle talen over zwijgen is dat zij zelf overal en altijd medebeslissen over alles wat een regering doet. Dat de wereld geworden is wat hij vandaag is, is hoofdzakelijk te wijten aan het verraad van de Socialistische leiders in de wereld dus ook de Belgische tegenover de arbeidersklasse in zijn geheel (wereld). Een Socialistishe partij kan enkel bestaan voor zover zij geen bedreiging is Nationaal of Internationaal voor:

De superrijken, grootgrond bezitters, banken, verzekeringen, eigenaars van fabrieken.
Het staatsapparaat (leger, politie, BOB, rechtbanken ) die als het moet kiezen tussen het verdedigen van het gewone volk of het verdedigen van de super rijken, fabriekseigenaars enz . Een absolute prioriteit geeft (die al lang geleden vastgelegd werd) om het zogeheten "Privé" -bezit met alle middelen waarover zij beschikken, te beschermen, met andere woorden het gewone volk die opkomt voor zijn belangen moet niet beschermd worden.
De sociaal-democratie in Europa heeft deze boodschap goed begrepen en haar leiders hebben al lang beslist om het kapitaal, nationaal en internationaal niet meer in vraag te stellen en de vrije markt te aanvaarden. Erger, zij aanvaarden dat er in tientallen landen ganse volkeren worden uitgemoord in naam van de democratie, de vrijheid en de veiligheid Ze weten zelfs wie de moordenaars zijn, maar naar t’schijnt zijn ze machteloos …..! T’is natuurlijk gemakkelijker gewoon aanwezig te zijn in allerlei verschillende soorten tv-programma’s, waar niet gesproken wordt over kapitalisme of imperialisme of in zoveel mogelijk tijdschriften "iets" zeggen. Kwestie van naar de nakende verkiezingen toe zo sociaal mogelijk over te komen. Intussen laat men het imperialisme maar verder moorden. En worden al diegenen die niet akkoord gaan om alles te aanvaarden zoals het is, af te schilderen als communisten, marginale uiterst linksen of gasten die niet weten wat ze zeggen.

De houding van de Socialistiche partijleiders is CRIMINEEL tegenover de miljoenen dodelijke slachtoffers van het Imperialisme met name: Palestijnen, Nicaragua, Kosovo, Kongo, Z-Afrika, Irak, Bolivië, Chili, Panama, Vietnam, Laos, Argentinië, Brazilië, Guatemala, Syrië, Indonesië, Griekenland, Haïti, Dominikaanse Republiek, El-Salvador, Pakistan, Turkije, Zaire, Filipijnen, Portugal, Marokko, Ethiopië, Oost-Timor, Cambodja, Cuba, Jamaïca, Zuid-Jemen, Noord-Korea, Joegoslavië, De Sovjetunie, enz.

(Uitpers, nr. 50, 5de jg., februari 2004)