Redactie
 
DE WAARHEID.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND             

 
1e jaargang

Zoeken
HOME
 
Het rommelt in de wereld

En niet zo'n klein beetje ook. Terwijl de aandacht vakkundig wordt afgeleidt door de Engelsen en Amerikanen, die als in hun beste koloniale tijden ten strijde trekken tegen zogenaamd terrorisme, slaan de grote ondernemers en ander ongedierte hun slag.

De oprotpremie van fl. 8100,- voor het personeel van de door wanbeleid failliet geraakte Sabena steekt wat schril af tegen de gouden handdruk van twee miljoen gulden gemeenschapsgeld die PvdA-burgemeester van Maaren meeneemt naar haar volgende duur betaalde baan. Wanbeleid of niet! Datzelfde geldt voor 4.800 werknemers die bij KPN de straat worden opgeschopt, terwijl zij die verantwoordelijk zijn voor de bestuurlijke en financiële chaos rustig blijven zitten en een extra vorstelijke bonus opstrijken, nippend aan hun Remy Martin en likkebaardend bij weer een toastje kaviaar.

Ook het CDA heeft ven de situatie misbruik gemaakt en ongemerkt toegeslagen. In die nieuwe gemeenten in Noord- en Zuid Holland en Utrecht zijn gigantische overwinningen geboekt. In twee gemeenten zelfs de absolute meerderheid. God beware ons dat dit christelijk zootje ongeregeld opnieuw aan de macht komt. Waar dat allemaal toe kan leiden hebben we 70 jaar lang kunnen zien.

In Duitsland probeert de ooit zelf van terrorisme beschuldigde Joska Fisher zich in alle bochten te wringen om de Groenen bij elkaar te houden als steun voor de imperialistische oorlog van de VS tegen Afghanistan. „We kunnen de VS dit probleem niet alleen laten oplossen”, hoorde ik Fischer vanavond tegen zijn partijgenoten zeggen. Waarom niet? Het probleem Korea, Vietnam, Chili, Nicaragua en Cuba dachten ze toch ook alleen op te kunnen lossen.

De meest rechtse sociaal-democraat die er op deze aardkloot rond loopt, de Engelse premier Tony Blair, zou er beter aan doen om wat minder geld en energie in een zelf gecreëerde oorlog te steken en wat meer in de verbetering van de werkomstandigheden bij Cerus. Terwijl Engelse en Amerikaanse bommen weer een paar honderd burgerslachtoffers maakten vielen er in eigen huis, in Wales, ook burgerslachtoffers door een sterk verouderde ontplofte hoogoven.

En onze eigen premier, de almachtige Wim Kok, maar bijten in het stof en op z'n knieën liggen. „Mr Tony mag ik alsjeblieft meepraten in dat geheim onderonsje?” Wat een gênante vertoning; ik schaam me bijna om Nederlander te zijn. Of zou hij uitdrukkelijk solliciteren naar de functie van nieuwe Navo-chef als hij volgend jaar uit de Nederlandse politiek stapt?

En dan hebben we nog zo'n tweeslachtig figuur in de Tweede Kamer rondlopen: Paul Rosenmöller. „Ik ben vóór de oorlog, maar tegen het gebruik van clusterbommen”, hoorde ik hem van de week zeggen. Oorlog voeren is vooruitzien, moet deze geesteszieke parlementariër gedacht hebben. Gelukkig denken de meeste leden van zijn partij er heel anders over.

En dan hebben we nog Pim Fortuyn die alles behalve stilletjes zijn slag aan het slaan is; de gentelman-streetfighter, wiens gedachtekronkels hoeken maakt van 265 graden. Zijn strijd zal wel gewonnen worden. De vraag is alleen wat we er mee opschieten.

„Maar zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes?”, vroeg W. Billaard, volksdichter in ruste, me laatst. Natuurlijk wel. Lichtpuntjes zijn er altijd voor de mensen die ze willen zien.

De werknemers in de kinderdagopvang gaan staken voor een beter CAO.
De coalitie vóór de oorlog brokkelt gestaag verder af, terwijl de coalitie tegen de oorlog steeds in kracht toeneemt.
Oorlogsmisdadiger Kalesj heeft eindelijk z'n verdiende loon; hij is dood.
Na de bezetting van luchthaven Zaventem worden in heel België solidariteitsacties voor het Sabena personeel gehouden.
Het zal wel niet lang duren of in heel Wales zullen arbeiders de straat op trekken, strijdbaar als ze daar zijn.
De honger naar onafhankelijke verslaggeving groeit in de hele wereld. Dat verklaart het succes van de Arabische t.v. zender Al Jazeera.
En onze eigen internetkrant DeWaarheid.nu, die zich mag verheugen in een steeds grotere lezerskring: op het moment dat ik dit stukje schrijf al zo'n 75.000 per maand.

Om met een oud Cubaans spreekwoord te eindigen: „Het licht gaat pas uit als je zelf de knop omdraait.”

Mr. J.P.G. van Oosten.