Het waren kleine Irakese eenheden die weerstand boden.
Voor de Amerikaanse en Britse roofjassen een proef,
een uitgelezen experiment van oorlogsgoden.

De rood-blauwe alliantie, Amerikaanse en Britse kolonialen
van oudsher dezelfde oorlogskleuren van Yankees en Britse opperhoofden
schoten moderne pijlen, Irak ligt dodelijke getroffen verspreid in hospitalen.

Van zijn bronnen wordt hij chirurgisch beroofd, tot een geolied skelet.
Mondjesmaat, voetje voor voetje wordt hij in therapie gedwongen.
In voeding aangesloten op een eenzijdig Amerikaans-Brits voedingsnet.

In gewicht zal hij niet snel aankomen, internationale weegschalen
handteren ondermaten, van zijn kunstschatten is hij voorgoed beroofd!
Oorlogsplunderaars en alliantiebandieten zijn het land aan het leeghalen.

De raffinaderijen zullen opnieuw hun aanzuigende werking doen,
het smeermiddel voor gladlopende wereldbedrijven. Elke inbreuk op het
afgedwongen contract stelt automatisch de ander op een noodrantsoen.

Irak werd als een historisch schilderij neergehaald, diepe kerven en scheuren
onherstelbaar is het resultaat. Kunsthaters hebben hun dodengangen
en plaatsen, zij strijden aan beide kanten een dodenstrijd om superieuren.

Rudy Musters, april 2003.