Mijn zwaar hulpbehoevende oma van 92 woont al vier jaar bij ons in omdat er geen plaats is in welke bejaarden- of verpleeghuis dan ook; de leerkracht van mijn zoontje zit al wekenlang overspannen thuis omdat ze niet bestand bleek tegen de gigantische werkdruk; een goede vriendin van me is onlangs overleden omdat ze slechts 34ste stond op de wachtlijst voor een longtransplantatie; ikzelf was laatst zes uur onderweg van Groningen naar Eindhoven omdat ik het openbaar vervoer prefereerde boven de auto en weer viel mijn goede voornemen in duigen; mijn jongste broer, een verdienstelijk gitarist maar niet goed genoeg voor het beroepscircuit, heeft zijn gitaar aan de wilgen gehangen omdat het niet meer loont nu ook over onkostenvergoeding nog eens belasting betaald moet worden; mijn oudste zus struikelt, 's morgens als ze de voordeur uitgaat, over de sociale rechercheurs die maar niet willen geloven dat ze moederziel alleen die drie kleine kinderen opvoedt; tante Peke staat vanavond voor de laatste keer achter de bar van de jeugdsoos, daarna zullen de deuren voor altijd sluiten; net als vele anderen is mij in een miljoenen verslindende reclamecampagne beloofd dat we er dit jaar in koopkracht fors op vooruit zouden gaan, maar nu al kan zelfs een blinde met een oog zien dat het dagelijkse leven vele malen duurder is geworden dan het zogenaamde voordeel van de premie- en belastingverlaging; terwijl een kleine groep mensen rijker en rijker wordt en het aantal dak- en thuislozen groter en groter, wordt er ergens in Oost-Groningen vaker gedroomd over de realisering van het prestigeobject De Blauwe Stad dan over sociale woningbouw; de een na de andere ramp voltrekt zich in ons kleine land, maar steeds worden Zwarte Pieten naar elkaar toegespeeld en handen in onschuld gewassen; jaarlijks houdt minister Zalm miljarden over op de begroting, maar nog steeds is het de gewone bevolking die 50 miljoen bij elkaar moet zien te brengen voor de slachtoffers in Volendam.

Ja, wat hebben we het goed. Wat hebben wij het toch ontzettend goed. Shell, een netto winst over het afgelopen jaar van 30,1 miljard gulden, een stijging van 48% ten opzichte van 1999. Unilever een netto winst van 11,7 miljard gulden, een stijging van 16%. En Philips een recordwinst van 10,2 miljard gulden, een stijging van 50%!!! Mijn buurman had toch gelijk. Ja, wat hebben wij het onder paars toch goed, hè mijnheer Boonstra.

P. Strijder.