Er is ergens een land dat niet van ophouden weet.
Het ligt niet zover van Europa vandaan.
Het ligt aan de andere kant van de wereld, te bereiken
met luchtbussen of enige dagen varen over de oceaan.

Het is zogezegd een vrij land, waar eenieder
naar vrij inzicht kan handelen en doen.
Die vrijheid neemt zo'n grote adelaarsvlucht, hoger
en hoger stijgt en de veren rooft van de witte kalkoen.

Grootscheeps bouwt men aan politieke grenzen, muren
en schilden, geen kuiken die het tegenspreekt.
Wie niet door deze luchtdruk als een ballon wil bezwijken
krijgt haviken les, hoe men de stijgende lijn niet onderbreekt.

Er zijn nog veel meer vrijheden in het land aan de andere kant
met zijn 50 sterren, flikkerend aan het firmament.
De prijs die er achter steekt is de roofvlucht,
nog steeds, die met de zwarte adelaar overeenstemt.

De adelaar is een pracht van een vogel, vervallen tot
een verkeerd symbool. Geen dierlijk wezen kent het kanon.
Het is de verkeerde politiek hoger te stijgen dan de adelaar
en tegen beter weten in zet men een kalkoen op een ballon.

Rudy Musters, januari 2003.