Smash Fascism! DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
Het is nu
VCP.nu

COLUMNS

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Synergon, over slavernij gesproken

Elke keer als er iets positiefs te melden is weet de directie van Synergon prima de weg naar publiciteit. Journalisten van het Dagblad vh Noorden en RTV Noord nemen de juichende persberichtjes van Synergon kritiekloos over. Waarom ook niet? De krant moet vol en mensen lezen nu eenmaal graag blij nieuws. De tijden zijn al bar genoeg en het is niet leuk om elke dag te moeten horen dat je in een provincie woont waar elk moment een natuurramp kan plaatsvinden of een sociaal faillissement.

SynergonNO Groningen, de armste en domste regio van het land. Geen mens wil er wonen en wie kan vertrekt spoorslags naar de bewoonde wereld, op zoek naar geluk. Gelukszoekers die gelukkig papieren hebben en niet onder het onmenselijke vreemdelingenbeleid gaan vallen.

Het grootse SW-bedrijf van het land bevindt zich in NO Groningen, een beschutte werkplaats met ongeveer 1600 medewerkers waarvan het allergrootste deel een 'vlekje' heeft en dat vlekje bestaat uit 'een grote afstand tot de arbeidsmarkt'. Dit is de missie van Synergon:

"Onze missie is het bieden van werk aan mensen met grote afstand tot de arbeidsmarkt in een zo regulier mogelijke omgeving. Wij ontlenen ons bestaansrecht aan de uitvoering van de Wet Sociale Werkvoorziening. Synergon is hiermee onderscheidend in ons werkgebied".

Er is een wachtlijst, het aantal kandidaten met een vlekje is groter dan het aantal plaatsen dat beschikbaar is. Ook moet Synergon concurreren met 'normale' bedrijven. Het is niet meer zo, dat beschutte werkplaatsen vaste opdrachtgevers hebben en vast werk. Er moet gestreden worden en soms haalt het bedrijf een nieuwe opdracht binnen. Dat kan onderhoudswerk zijn, postbezorging of iets anders. De opdrachtgevers nemen voor lief, dat het werk minder snel kan worden uitgevoerd, maar op de prijs wordt hoe dan ook beknibbeld. Zo gaat dat in de grotemensenwereld.

Het kan niet anders dan dat de directie en de medewerkers van Synergon voortdurend onder druk staan. Het zijn niet alleen de commerciële taken die zwaar wegen, het zijn ook de telkens veranderende maatregelen die van overheidswege worden opgelegd, of dreigen te worden opgelegd.

Wat een veilige sociale werkplek voor mensen met een beperking zou moeten zijn is veranderd in een keihard bedrijf met alle gevolgen van dien.

Nu blijkt, dat Synergon gemene zaak maakt met de betrokken gemeenten. De gemeenten, Oldambt, Bellingwedde en Pekela zijn elk voor 1/3 de baas van het bedrijf en de burgemeesters van deze gemeenten hebben daar zichtbaar plezier in.


Kijk maar, ze schaterlachen en moeten hun buiken vasthouden.

Deze burgemeesters gebruiken 'hun' bedrijf om hun inwoners in de bijstand orde en regelmaat bij te brengen. Synergon plaatst mensen in de bijstand, met behoud van uitkering binnen hun bedrijf en daar kunnen ze wennen aan op tijd opstaan, de hele dag bezig zijn en vroeg naar bed. Dat staat daar tegenover, orde en tucht.

Dat mag, sterker, dat moet van het Rijk. De gemeenten moeten er alles aan doen om mensen met een grote of heel erg grote afstand tot de arbeidsmarkt te helpen, te begeleiden naar een echte baan met een echt loon. Het dondert niet dat er helemaal geen echte banen beschikbaar zijn.

Daarvoor is het nodig dat er werkgevers zijn die bereid zijn die mensen een kans te geven, maar het mag dan niet zo zijn, dat bijstanders een echte vacature vervullen, neen ze moeten boventallig zijn en maatschappelijk nuttig werk doen. Het zijn geen productiemedewerkers, het zijn arbeiders in opleiding die van geluk mogen spreken dat zij hun uitkering mogen behouden.

Bij Synergon werken momenteel tal van bijstanders in reguliere functies met behoud van uitkering. Na een half jaar behoren zij een toeslag te ontvangen, maar de meesten worden tegen die tijd even geparkeerd om na een aantal maanden opnieuw te worden ingezet. Zij die het half jaar wel halen wachten op de toeslag. Duidelijk is, dat de gemeenten, dat zijn dus de burgemeesters en hun colleges, de hand lichten met de wettelijke voorschriften. Duidelijk is ook dat Synergon hier een slaatje uit slaat en de wachtlijst op deze manier kunstmatig in stand houdt. Nog erger is, dat medewerkers die het wagen te protesteren door directie en leidinggevenden het leven zuur wordt gemaakt.

Om nog even op iets terug te komen: NO Groningen is wellicht de armste regio van het land, maar zeker niet de domste. Dat zal weldra blijken wanneer de colleges van burgemeesters en wethouders en de directie en toezichthouders van Synergon met hun billen bloot moeten. Dat dit moet en onontkoombaar is staat wel vast.


Jakob Java,

15 mei 2013


Share |