Het is toch ongelooflijk hoe een mens in betrekkelijk korte tijd kan veranderen. Weet u het nog? Ooit stonden wij schouder aan schouder tijden grote vredesdemonstraties leuzen te scanderen tegen de neutronenbom en de kruisraketten, wierpen we blokkades op tegen de wapenwedloop en blokkeerden we wegen vóór een vreedzamer wereld. En nu, amper twintig jaar later, kan ik geen televisieprogramma bekijken of hij verkondigt de meest reactionaire praatjes en blijkt hij in Nederland de warmste pleitbezorger van Bush's oorlogsretoriek. Ik heb het over Mient Jan Faber!

Kent u hem nog? Wat waren we het met elkaar eens, toen hij zijn rede uitsprak op de Dam en het Malieveld. Hiroshima? Dat nooit meer! Nee, natuurlijk niet! Uiteraard kijk ik in deze maanden van spanningen en onverwachte politieke ontwikkelingen dagelijks al zappend van het ene net naar het andere kanaal veel naar de televisie. Maar ik heb nog niemand een warmer pleidooi voor het platbombarderen van Irak horen houden als dezelfde Mient Jan Faber. Ik kon mijn oren niet geloven. Wat is er met de man gebeurd? Zou hij dan uiteindelijk toch zijn omgekocht door de CIA? Zou een duif dan zomaar een havik kunnen worden?

Ik vond het al zo vreemd dat toen ik de laatste weken de vredesbeweging wereldwijd zag groeien en aanzwellen, Faber in geen velden of wegen te bekennen was. Maar ja, nu weten we waarom. Want, laten we wel wezen: de situatie is ernstig dat klopt. Maar terwijl deze voormalige vredesactivist een propagandacampagne voor George W Bush jr. voert, vermenigvuldigen de duiven zich heel wat sneller dan de haviken. In alle grote Europese steden, maar ook in Azië en het Midden-Oosten en zelfs in Amerika zijn al massale demonstraties tegen een nieuwe oorlog gehouden en zullen er ongetwijfeld nog vele volgen.
Meer dan 10.000 mensen zijn onderweg naar Bagdad om als levend schild te dienen om de Irakese bevolking te beschermen. Dát mijnheer Faber, zijn de ware vredesactivisten.

Het verzet wereldwijd heeft mede de standpunten bepaald van belangrijke regeringsleiders als Schröder en Chiraq, die vinden dat het nu maar eens afgelopen moet zijn om slaafs achter Amerika aan te lopen. Want natuurlijk klopt er niets van de argumenten. Ieder weldenkend mens kan zien hoe de leugens van hun gezichten druipen als ene Bush of ene Rumsfeld weer eens een persconferentie geeft. Er worden ons al maanden bewijzen beloofd over de aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak. Hebt u ze gezien? Nou, ik niet!
Zelfs niet tijdens de Amerikaanse amusementsshow in de VN veiligheidsraad, waarin de fraai gecomponeerde satellietfoto's werden getoond van oorlogstuig dat net zo goed in de Nevada woestijn zou kunnen staan!

Is dat reden genoeg om een heel volk terug te bombarderen naar de Middeleeuwen?
Gelukkig kijken steeds meer mensen door deze trukendoos heen en worden de ware bedoelingen van Bush en consorten voor iedereen zichtbaar. Het is toch niet geheel toevallig dat een voormalig oliebaron uit Texas zijn oog heeft laten vallen op een land waar de grootste olievelden ter wereld zijn?

En let wel: als we dit laten gebeuren, als we toestaan dat er een nieuwe barbaarse oorlog uitbreekt, is geen enkel land in de wereld meer veilig. Vandaag Irak, morgen Noord-Korea, overmorgen China en volgende week Nederland, omdat ze de vredesbeweging hier niet aanstaat, met uitzondering van Mient Jan Faber dan misschien.

Mr. K van Oostende, 6 februari 2003.