Alles rammelt ineens los, wanneer Ariel Sharon met zijn handen
ergens aanzit, daarom bouwde hij een gigantische muur,
om alles, vooral het goede binnen te houden en vervloekte zijn buur.

Als veerman steekt hij vaak over en noemt het mijn ommelanden
bij terugkeer krijgt hij aan miljarden aan munten
en bouwde zonder al te veel tegenstand aan zijn uitgangspunten.

De muur slingert als een betonnen slang door andermans land,
huis en dorp moeten wijken, gelijk gemaakt met de grond,
alsof een heel volk hiervoor zonder enig pardon terechtstond.

Zijn maten zijn niet subtiel, meer het gewicht van een kamerolifant
vredesprocessen, kijk op goede vooruitzicht lapt hij aan zijn laars
tenslotte is hij een bouwer van een wereld van planken en kippengaas.

De oversteek naar langdurige vrede wordt steeds zwaarder,
de prijs is het aantal doden, zo zal het op de muur worden geschreven,
een muur van beton kan niet verdoezelen wat in jaren is misdreven.

Ombrengen van gekozen leiders is uit de tijd van de kruisvaarder,
minachting, respektloos zijn gevaarlijke aanvoerwegen van haat,
een Europese lans geeft geen steek zodat het bergafwaarts gaat.

Rudy Musters, november 2003.