22 doden, tientallen gewonden, een complete woonwijk weggevaagd en onnoemelijk veel leed voor honderden mensen.

Dat is het trieste resultaat van politiek falen en bestuurlijk wanbeleid op alle niveaus. Je vraagt je zo langzamerhand af wat er in dit land nog moet gebeuren om koppen te laten rollen van politiek verantwoordelijken.

Want zie daar; de ministers De Grave (Defensie), De Vries (Binnenlandse Zaken), Netelenbos (Verkeer en Waterstaat) en Pronk (Milieu) geven wel hun fouten en falen in verband met de vuurwerkramp in Enschede toe, maar blijven vervolgens doodleuk zitten waar ze zitten. En wat is het argument wat door dit lugubere kwartet naar voren wordt gebracht?

„Ja, wij willen het vertrouwen van de burgers dat we verloren hebben terug winnen.”

Zouden ze nu werkelijk zo dom zijn om niet te weten dat het juist dit soort standpunten zijn waardoor de burgers het vertrouwen in de politiek verloren hebben. De arrogantie van de macht heeft zienden blind gemaakt en gaat nu zelfs over lijken!

Toegegeven; van figuren als Tineke Netelentrut, havik De Grave en sukkel De Vries hadden we iets dergelijks kunnen verwachten. Deze personen hebben de afgelopen jaren bewezen dat ze een bord voor de kop hebben zo dik als een olifantenhuid en de hele Europese boterberg op hun hoofd met zich meedragen.

Maar van Jan Pronk, toch niet de slechtste van het paarse stel, had ik een wat moediger besluit verwacht. Hij is PvdA'er, sociaal democraat in hart en nieren en neemt met regelmaat redelijk goede standpunten in.

Waarom, beste Jan, waarom stel je me nu zo teleur? Waarom trek je niet gewoon de consequenties? Werkt dat pluche in Den Haag zo verlammend? Of laat je je teveel beïnvloeden door je rechtse politieke vrienden uit de VVD?

Kom op: wees een kerel! Toon de politieke moed die ik van je gewend ben! Dinsdag is het 1 mei: de Dag van de Arbeid. Kun je je een mooier dag voorstellen om je aftreden bekend te maken? Om juist op die dag te zeggen: ja, ik heb grote fouten gemaakt. Ik ga, ik stap op!

Terwijl ik dit schrijf denk ik even terug aan die dag in een ver verleden. We stonden schouder aan schouder, uit volle borst zingend de Internationale. Het was 1 mei, ergens in begin jaren zeventig; een rokerig zaaltje in de buurt van Utrecht.

Wat is er sindsdien met je gebeurd Jan? Laat De Grave en De Vries toch zitten, die krijgen hun klappen volgend jaar wel. Wees de slimste en de eerlijkste. Leg je functie neer.

Ik weet dat het voor de slachtoffers in Enschede een schrale troost zal zijn. Maar je zou zeer in hun achting stijgen. En bij mij ook!

P. Strijder