|
Rooie Sprinkhaan
Een ondemocratische politiek dicteert
altijd zijn eigen onderzoek,
vervalst, wist, herschrijft en vervalst, moduleert een wasseneus
van klei.
Nazis waren grootmeesters alles draaide om het zwartboek.
De zwaar verdunde politiek sociaal een
uitgekomen koekoeksei
donderd eenieder uit zijn sociale nest en tettert in politiek
spraakgebrek:
we gaan een nieuwe wereld tegemoet, het socialisme is voorbij.
Wij gaan onderzoeken waar de oorlog blijft
die wij zijn begonnen, zei Red-neck
alles zullen we nader bekijken zodat er niets meer aan het
toeval overblijft,
het vertrouwen is ver te zoeken ergens zit democratisch
een gat of een lek.
In zijn gezwollen rooie parachute jasje
verlangd hij als Bos te worden ingelijfd,
paard te rijden op de oorlogsvelden van destroyer Bush,
Irak en Afghanistan
het geweten ingelijst aan de muur met onderschrift; Hij
die het onderschrijft.
Voorop staat het sociale gezicht elke
burger koe gemerkt en een koffiekan,
Bos als president als grote steuntrekker een sociale bijbaan
in wezen terug naar Shell op weg naar de olievelden Oezbekistan.
Grote Bos verzuipt in een nog grotere
Bush waar valstrikken schuilgaan
eenmaal in de klem globaliseert hij Nederland stap voor
stap
onder het rode jasje groeit een metamorfose, een Amerikaanse
sprinkhaan.
Rudy Musters, juni 2007.
|