De familie van Buren emigreerde naar het staatje Virginia
de Engelsen hadden dat stuk land stevig in handen,
tabak werd er geteeld en de Engelse dames rookte aardig mee op een feestje bacchanalia.

De familie sprak thuis alleen Hollands geen Engels dat bracht van Buren veel volksvijanden
bij woede uitvallen klonk zijn taal zo dik en onverstaanbaar
dat het leek of een schip over de zeebodem rochelde en uiteindelijk op de keien strandden.

Van Buren werd de vliegende Hollander genoemd, gezien als een zeilende ambtenaar
met veel prikstokken werk haakte hij zich vast als president van Amerika
en erfde een land volledig economisch financieel failliet en voelde zich onschendbaar.

Grote vreugde, hoe groot kan een klein land zijn, President van een Hollandse miljoenennota,
enige jaren geleden waren we nog groter, het aanvoeren van miljoenen slaven
weggerukt van gezinnen, doorwerken met je zwarte lijf, wij worden rijk in Anna Paulowna.

Van Buren was tegen het opheffen van de slavernij zijn voorganger Jackson kon dit boekstaven
beiden voerden een vrijheidsoorlog voor een dooie slaaf een andere maar vooral tegen de Indianen
meedogenloos werden deze mensen uitgeroeid, Amerika staat bekend om zijn massa graven.

In de lage landen scharrelt minister-president als hoofdverkenner door de gangen van parochianen
een groot verlangen naar slaventijden, niet op zijn Indiaans maar op zijn slaafs
verfdun zie je al deze mensen staan, de Vietnamees, de Libanees, de Palestijn, de laatste Mohikanen.

Rudy Musters, maart 2009.