|
Káclav Havel
Káclav kwam uit een zeer rijke
liberale ondernemingsfamilie
door de geldelijke instroom konden zij de rekeningen niet
meer zien
en gaven daarvan het communisme de schuld in hatelijke antipathie
als schrijver stond hij met zijn fakkel in de grote schaduw
van Jean Racine.
Zijn uitgeverij bracht niet veel geld
op en hij zocht het in groter verband
een werelduitgever een liberale onderneming het anticommunisme
bijgelicht door het financierkapitaal betaalde hij via Charta
de volksvijand
een dissident is hij nooit geweest zijn lichtkogels was
het soort liberalisme.
Zijn mens zijn is niet groter dan een
ander hij stond voor de vrije kapitale markt,
het kapitalisme ondernemingsraden in de buik het open Europese
dictatuur
een grote antidemocratische zegging wat wel en niet mag
bij elkaar geharkt
zijn gecreëerde dissidentschap is gebruikt en vol lof
en in eerbetoon afgedankt.
Door Bush werd een ere medaille uitgereikt
met beeltenis van himself
aan de andere kant de fijnzinnige tekst, Wie niet voor mij
is is tegen mij
en schudde ferm de hand, bouw een nieuwe wereld begin bij
jezelf
wij zijn eenvoudige mensen en helpen de wereld naderbij.
De gouden plak heeft Busch zelf betaald
uit het familie kapitaal
verkregen miljoenen uit het vernietigingskamp Auschwitz,
liberale handel
niets stond deze zelfverrijking in de weg, de wereld hoogstand
Herrenmoraal
vernietigt op grote schaal mens en dier een gecamoufleerde
levenswandel.
De Dai Lama stond erbij een misogyn die
vrouwen ziet als een sprekend dier
omhelsde Havel en sprak als een oudoom, wapens worden gedropt
juist op tijd
Onder de boom waar eens Boeddha zat tokkelde de grote Lama
op zijn lier
overdacht wat Boeddha zei en zong, werk aan je eigen ondergang
met grote vlijt
De eenheid van twee Staten brak in tweeën
de Staten van Havel
op de zelfde glijbaan glijdt de gewezen president verder
weg in staat van ontbinding
sloffen sigaretten die hij kreeg schoenen die hem pasten
was filter op bevel
het gif drong tot hem door nergens om ergens vast te houden
de dood kwam en ging.
Rudy Musters, december 2011.
|