Mijn bank, mijn Ziggo, mijn graf, mijn Vaderland, onze leiders mijn hemel
een zeer groot aantal leden van p.v.d.a. stemden voor langer werken,
verplichte werken voor aandelen bad en douche, democratisch gefemel
mondje dicht over Irak, Afghanistan, een wandeltocht langs grafzerken.

Deze partij met een diepgang van straat en bakstenen bouwt geen enkele brug
goochelt met kapitaal gesneden uit de voering van het systeem
en hinkt op de loop van het geweer, hink stap en draait op zijn gladde rooie rug
de AOW en pensioenen de prikstokken van sociaal democratisch sociaal gefleem.

Sociaal democraten zijn geen socialisten het rode dasje bindt de witte boorden
als de rooien komen dan zijn ze groen als de groenen komen zijn ze rood
een verfpot rood en groen en eens en voor altijd hangend aan twee schellenkoorden
trompettert men lof voor het systeem en schrapt banen zingend onder het morgenrood.

Een klein groepje hangleden stemmen voor het hele volk ’t genot van kapitaal zuigen
Werk, werk, werk, een luide roep van sociaal vennoten, Ja knikkers voor langer werken
het hele volk moet het land van de arbeid redden doe je niet mee je zult moeten buigen
Nederland heeft genoeg generaals, een zwaar betaald leger, arbeid en handelsmerken.

In weer en wind staat de partij van de arbeid altijd op de bres van het Kapitaal,
op een zeepkistje en rozen prevelend als bedelaar met grote das vals rood
met gouden tandjes en historisch gezien een gigantische kapitale staart, de moraal
sociaaldemocraten zijn geen socialisten ze vallen nog liever hartstikke dood.

Rudy Musters, oktober 2009.