|
60 uur.
Het hoge woord is er uit: 60 uur werken
per week - 12 uur per dag - zonder loonsverhoging, dat is
het doel waarnaar de ondernemers streven! De eerste schapen
zijn over de brug en er zullen er waarschijnlijk gauw meer
volgen.
In 1867 schreef Karl Marx in 'Het
Kapitaal': 'De vaststelling van de normale arbeidsdag is
het resultaat van een eeuwenlange strijd tussen kapitalisme
en arbeider.' Die strijd is dus nog lang niet gestreden,
alle mooie verhalen over het 'einde van de geschiedenis'
(waarbij geschiedenis = eerst en vooral de klassenstrijd
tussen kapitalisten en arbeiders) ten spijt. Het kapitalisme
laat zich in zijn rauwe puurheid zien: het draait uiteindelijk
om de meerwaarde die de kapitalist zich toe-eigent. Die
meerwaarde moet groter worden. Daarom wordt er nu openlijk
gesproken over een (geleidelijke?) (her)invoering van de
60-urige werkweek. Dit betekent dat het uurloon met iets
meer dan 33 procent, een derde!, wordt verlaagd. Voeg hierbij
andere maatregelen als verlaging van de sociale uitkeringen,
beperking van de duur van deze uitkeringen, hogere drempels
om een uitkering te krijgen en het beeld wordt compleet:
er wordt openlijk gestreefd naar herinvoering van de armoede
om zo de winsten te vergroten en de arbeiders angst om werkloos
of ziek te worden in te peperen. Zo hoopt men dat de arbeidersklasse
onder de duim kan worden gehouden. Dat zal gedeeltelijk
uiteraard lukken: het klassenbewustzijn is onder invloed
van tientallen jaren propaganda en toegenomen welvaart en
welzijn enorm afgenomen. Anderzijds zal deze nieuwe golf
van reactionair neoliberalisme delen van de arbeidersklasse
juist bewust(er) maken van hun werkelijke situatie. Het
zal hun klassenbewustzijn juist vergroten. Uit deze laatste
delen van de arbeidersklasse zal een nieuwe voorhoede kunnen
(moeten!) ontstaan om leiding te geven aan de sociale strijd
die overal zal losbranden. Om een eind te maken aan deze
uitbuiting en de onvermijdelijke strijd die daarvan het
gevolg is, zal er een andere organisatie van kapitaal en
arbeid moeten komen. In de woorden Marx in hetzelfde Het
Kapitaal: 'Vroeger ging het om de onteigening van de volksmassa
door enkele usurpatoren, nu gaat het om de onteigening van
enkele usurpatoren door de volksmassa.' Het socialisme,
dat vrijwel overal ter wereld leek verslagen, staat, dankzij
het kapitalisme in zijn neoliberale fase, weer op de agenda.
De kapitalisten graven hun eigen graf.
Jan Bontje 2004
|