14 april 2008 - Gemeenten hebben hun uitgaven aan minimabeleid verhoogd met 20 procent. In één op de drie gemeenten moeten mensen die een bijstandsuitkering aanvragen echter langer dan vier weken op een beslissing wachten. Verder zetten veel gemeenten bijstandsgerechtigden voor langere perioden aan het werk zonder ze een salaris te betalen.

Dat blijkt uit de Lokale Monitor Werk en Inkomen (LMWI) 2008, een vergelijkend onderzoek naar het sociaal beleid van 215 gemeenten uitgevoerd door de FNV. Lokale groepen FNV-vrijwilligers hebben de gegevens verzameld en benaderen momenteel gemeenten met aanbevelingen om het sociaal beleid te verbeteren.
Gemeenten die naar aanleiding van de uitkomsten van LMWI 2006 hebben beloofd om hun beleid te verbeteren, hebben dat over het algemeen ook gedaan.

Nieuwe problemen zijn ontstaan bij het aanbesteden van de thuiszorg. Vaak wordt gewerkt met tarieven die te krap zijn om binnen de cao goede kwaliteit aan zorg te leveren. In veel gemeenten is er een tekort aan alfahulpen of zijn thuiszorginstellingen in financiële problemen gekomen. De FNV adviseert gemeenten om uit te gaan van het zogenaamde Zeeuwse model. Daarmee wordt voorkomen dat prijsconcurrentie ten koste gaat van de kwaliteit.

Mensen die bijstand aanvragen moeten vaak nog steeds meer dan vier weken wachten op een beslissing. De FNV denkt dat dit te maken heeft met Wet Werk en Bijstand. Sinds de invoering van die wet in 2004 hebben gemeenten er een financieel belang bij om zo min mogelijk bijstand uit te keren.

Reden tot bezorgdheid zijn huisbezoeken zonder dat een concrete verdenking bestaat. In de meeste gemeenten wordt onvoldoende voorlichting gegeven over rechten en plichten.

De overgrote meerderheid van de gemeenten heeft work first projecten waarin bijstandsontvangers werken met behulp van hun uitkering. Ruim een derde van de gemeenten houdt daarbij de mogelijkheid open dat dit langer duurt dan zes maanden. Dat is in strijd met de afspraken, aldus de FNV.

FNV-rapport